

Zizania latifolia - Riz wilde Mandarijn


Zizania latifolia - Riz wilde Mandarijn
Zizania latifolia - Riz wilde Mandarijn
Zizania latifolia
In stock substitutable products for Zizania latifolia - Riz wilde Mandarijn
Bekijk alles →This plant benefits a 12 months rooting warranty
Meer informatie
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Description of Zizania latifolia - Riz wilde Mandarijn
De Zizania latifolia, ook bekend als Mantsjoerijs wilde rijst, is een waterminnend siergras, een vaste plant die overwintert met zijn wortelstokken, en gedijt in modderige of slibrijke grond aan de oevers van waterpartijen op een waterdiepte tussen 10 en 40 cm. Het blad heeft een opvallende doorschijnendheid die elk lichtstraaltje vangt, zelfs bij bewolkt weer, op zijn stengels van één tot twee meter hoogte. Zijn elegante, soepele en slanke silhouet vertoont een levendige kleur die in het najaar intenser wordt, waarna de bladeren veranderen in verbleekte halmen voordat ze in de winter verdwijnen. Het unieke geluid van de wrijvende bladeren van deze plant doet denken aan dat van bamboe, wat een vaak onderschatte toevoeging is aan de delicate levendigheid van de tuin. De Zizania latifolia, een soort verwant aan gekweekte rijst, onthult een onbekende schoonheid in watertuinen. Gekweekt in potten vormt zijn groei in pollen een helder, licht en luchtig scherm, wat hem onderscheidt met een zeldzame, pure elegantie.
De Zizania latifolia, bekend als Mantsjoerijs wilde rijst, behoort tot de Grassenfamilie (Poaceae). Deze familie omvat kruidachtige planten, vaak onvertakt, met cilindrische, holle stengels met knopen, halmen genaamd. Oorspronkelijk afkomstig uit Aziatische landen zoals China, Japan, Korea, India, Vietnam, Myanmar en Taiwan, is de Zizania latifolia een meerjarig waterminnend siergras dat gedijt in moerassen en langs oevers. Hoewel de plant robuust is, overleeft alleen de wortelstok de winterkou, waardoor de bovengrondse delen afsterven en in het voorjaar opnieuw uitlopen.
De sterke wortelstokken van dit siergras produceren stolonen met schubben en kleine vegetatieve knoppen, wat de uitbreiding van de plant bevordert. De Zizania latifolia vormt een pol die een hoogte bereikt tussen 0,80 en 1,80 m, en zijn blad is half wintergroen. De lijnvormige bladeren, 3 tot 6 cm breed, bieden een opmerkelijk grafisch aanzicht door van lichtgroen in het voorjaar te veranderen naar een stralend geel in de zomer, en vervolgens naar strogeel in het najaar. Deze wintertint blijft decoratief als de plant niet wordt gesnoeid. De bladeren, zeer doorschijnend, vangen het licht op en lijken soms bijna lichtgevend, zo sterk absorberen ze de zonnestralen. Bovendien bieden deze halmen een geschikte schuilplaats voor het nestelen van watervogels. Gedurende het zomerseizoen vormen zich terminale pluimen aan de top, met talrijke aartjes van ongeveer 5 cm lang. In tegenstelling tot gewone rijst (Oryza sativa) wordt de Mantsjoerijs wilde rijst niet gekweekt voor zijn zaden, hoewel deze eetbaar zijn. De interesse ligt eerder bij de turions (reserveknoppen), de verdikte basis van zijn jonge halmen. Onder invloed van een schimmelparasiet nemen deze turions een opgezwollen vorm aan en worden ze gewaardeerd als zachte, zoete groenten, die rauw of gekookt gegeten kunnen worden.
De Mantsjoerijs wilde rijst gedijt in de volle zon, in vochtige, vruchtbare, stevige grond, wortelend in het water tot een diepte van 50 cm, mits er voldoende aarde aanwezig is. Hij gedijt in waterrijke omgevingen zoals vijvers, rivieren, bassins, evenals moeras- en lagunegebieden. Hij kan invasief worden als hij niet onder controle wordt gehouden, dus het is belangrijk de verspreiding van de wortelstokken in de gaten te houden om negatieve gevolgen voor de ontwikkeling van andere oeverplanten te voorkomen. Hij bestrijdt ook effectief erosie van ondiepten en oevers dankzij zijn wortelstelsel. Zijn bovengrondse en onderwatervegetatie biedt een toevluchtsoord voor dieren in vochtige biotopen, beschermt ze en bevordert hun mogelijkheid om zich te verstoppen voor voortplanting of jacht. De Zizania latifolia is een esthetisch bijzonder aantrekkelijk alternatief voor de Phragmites australis (Gewoon riet) en de Typha latifolia (Grote lisdodde), zonder het soms wat zware visuele gewicht dat deze laatste door hun imposante afmetingen kunnen hebben. Desalniettemin kan hij harmonieus worden geïntegreerd in helofytenfilters, als aanvulling op dezezelfde planten. Hij kan ook worden geplant in bakken of potten gevuld met water en vruchtbare grond. Het effect is spectaculair gedurende het hele groeiseizoen, maar het is essentieel om de potten te beschermen in gebieden met strenge winters.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Report an error
Flowering
Foliage
Plant habit
Botanical data
Zizania
latifolia
Poaceae
Hydropyrum latifolium, Zizania caduciflora
Oost-Azië
Planting of Zizania latifolia - Riz wilde Mandarijn
Zizania latifolia is een waterminnend gras dat goed gedijt in uiteenlopende milieus zoals stilstaand of licht stromend water, moerasachtige gebieden, ondiepe gedeelten van vijvers, overgangszones, oevers, en in kleine, middelgrote en grote vijvers.
Plant het in zeer vochtige, slibrijke, voedselrijke, zelfs kleiachtige of klei- en leemhoudende grond, licht zuur tot neutraal. De beplanting kan het hele jaar door, buiten vorstperiodes, maar het is ideaal om te planten van maart tot mei, zodat het zich kan vestigen voor de winterkou. Zet het op een zonnige standplaats. Het is een moerasplant waarbij de wortels constant vochtig moeten blijven, zorg ervoor dat de plant niet permanent onder meer dan 40 cm water staat.
In een vijver, waterpartij of aan de oevers van een groot wateroppervlak, houd dan rekening met voldoende ruimte vanwege het vrij invasieve karakter van deze plant. Graaf een plantgat in het slib, plant uw Wilde Rijst uit Mantsjoerije, en zorg ervoor dat de bovenkant van de kluit gelijk ligt met het uiteindelijke grondniveau. De gemiddelde plantafstand tussen de planten is ongeveer 40 tot 50 centimeter, in groepen van 5 tot 7 exemplaren voor het beste effect.
Het kan ook in een pot worden gekweekt, of zelfs in drogere grond, wat de groei zal beperken. Het kan ook worden geplant in vijvers met een flexibele folie, omdat de zachte wortelpunten niet sterk genoeg zijn om de folie te doorboren, noch om overlast te veroorzaken in zwemvijvers.
When to plant?
Where to plant?
Care
This item has not been reviewed yet; be the first to leave your review about it.
Similar products
You have not found what you were looking for?
Hardiness (definition)
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.







