Cortaderia selloana Pumila - Pampasgras

BELANGRIJK: uit zorg voor het behoud van onze natuurlijke ecosystemen en in overeenstemming met Europese Verordening nr. 1143/2014 betreffende de preventie en het beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten, hebben wij deze plant uit ons assortiment verwijderd. Deze is daarom niet meer te koop.

De Cortaderia selloana 'Pumila', beter bekend als Pampasgras 'Pumila', is een variëteit met een geringe groeikracht en een compactere groeiwijze. Ze vormt eind zomer opvallende, pluizige en zijdezachte pluimen in een zacht, zilverachtig blond. Deze variëteit is iets minder winterhard dan andere en is daarom vooral geschikt voor milde klimaten. Deze prachtige vaste siergras is makkelijk te telen op een zonnige plek, zelfs in zoute grond. Daardoor is ze perfect voor tuinen aan de kust.

De Cortaderia selloana, die ook wel Gynerium of Cortaderia argentea wordt genoemd, is een grote, zeer decoratieve siergras die behoort tot de grassenfamilie (Poaceae). Ze is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika, meer specifiek uit Argentinië en Brazilië, waar ze zich rijkelijk uitzaait en bermen, oevers, braakliggende terreinen en verstoorde gebieden koloniseert. Deze plant kenmerkt zich door een grote aanpassingsvermogen aan de bodem waarin ze staat en accepteert zelfs de semi-aride omstandigheden van subtropische klimaten. Het is een tweehuizige plant, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke exemplaren bestaan. Er zijn veel cultivars uit ontwikkeld, waarvan de winterhardheid sterk varieert.

De variëteit 'Pumila' onderscheidt zich van de soort vooral door haar lagere en compactere groeiwijze, maar ook door de bleekgele kleur van haar bloeiwijzen. Dit siergras vormt een pol met lineair blad, dat bij niet al te strenge winters wintergroen blijft. De bladeren zijn scherp, taai en ritselend. De volwassen plant bereikt een hoogte van 1,20 meter in bloei, met een breedte van 80 cm tot 1 meter. Haar groeiwijze, licht gebogen, doet een beetje denken aan een fontein. De bladeren hebben een vrij intens grijs-groen-blauwachtige kleur. Haar prachtige bloeiwijzen verschijnen eind zomer, in augustus-september, in het midden van de pol. Het zijn grote, pluizige pluimen van 30 tot 50 cm lang die minstens tot november aan de plant blijven, terwijl ze intense zilverachtige reflecties krijgen. Ze worden gedragen door stevige, cilindrische stengels die zeer windbestendig zijn. Wanneer zowel mannelijke als vrouwelijke exemplaren aanwezig zijn, produceren de vrouwelijke planten een grote hoeveelheid zaad dat door de wind wordt verspreid.

Deze grote siergras, die sinds de jaren 60 alomtegenwoordig is in onze tuinen, behoeft eigenlijk geen introductie meer. Het enige punt dat we misschien kunnen benadrukken, is het verkeerde gebruik dat ervan is gemaakt. Het is waar dat ze er een beetje belachelijk uitziet, daar zo alleen geplant midden in een gazon, terwijl ze zo mooi is wanneer ze in groepen wordt gebruikt of in een bloemenborder, tussen struiken. De Cortaderia selloana 'Pumila' vormt inderdaad prachtige pollen met een zeer exotisch uiterlijk, maar je neemt haar niet zomaar in de tuin op zonder er goed over na te denken; haar motto zou wel eens kunnen zijn: "Ik ben hier, ik blijf hier!". Dit weinig veeleisende siergras heeft het voordeel dat het zich aanpast aan alle tuinen in een mild klimaat, zelfs de kleinste. Geschikt voor grote borders, brengt haar sterke aanwezigigheid een mooie struktuur en veel gratie, als je haar de ruimte geeft om zich te ontwikkelen. Contemplatieve tuiniers zullen haar tussen asters plaatsen, achter chrysanten, pruikenbomen of doorbloeiende rozenstruiken, en haar laten groeien en uitdijen. In de stad passen pampasgrassen, met hun pastelkleuren, goed omdat ze hoeken verzachten zonder te storen.

Let op: Pampasgras blijkt in sommige regio's invasief te zijn. Ontsnapt uit tuinen, koloniseert het braakliggende terreinen, zandige milieus, vochtige gebieden... wat belangrijke ecologische verstoringen veroorzaakt. Als u in een dergelijke regio woont, raden wij u aan het niet te planten. Het kan worden vervangen door vele architectonische siergrassen, zoals prachtriet (Miscanthus).