Druif Galanth
Druif Galanth
Vitis Galante
Tafeldruif, Druif
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Beschrijving
De Vitis of wijnstok Galante is een tafeldruivenras, gewaardeerd om zijn trossen zwarte druiven met een muskaataroma en zijn regelmatige productie. Zijn groeikracht zorgt ervoor dat snel een leiwand of prieel bedekt is. Het is een klimplant die je in de volle zon moet kweken, in goed gedraineerde grond. Zijn natuurlijke resistentie tegen de belangrijkste schimmelziekten maakt hem zeer geschikt voor de particuliere tuin en biologische teelt.
Behorend tot de familie Vitaceae, is Vitis Galante een interspecifieke cultivar uit het veredelingsprogramma van het wijnbouwinstituut van Freiburg in Duitsland. Hij werd in 1991 verkregen door Dr. Norbert Becker en is het resultaat van een kruising tussen de rassen Solaris en Muscat Bleu. Deze wijnstok staat ook geregistreerd onder de naam 'Freiburg 550-91 R' en wordt verkocht onder het synoniem 'Galanth'.
Deze cultivar combineert genen van Vitis vinifera en van Amerikaanse/Aziatische soorten die beter resistent zijn tegen ziekten.
Het is een rankende plant, een klimmer met een snelle groei; geleid langs draden of over een prieel kunnen zijn scheuten in één seizoen 4 tot 6 meter bereiken, afhankelijk van de snoeimethode. Een goed gevestigde plant bedekt moeiteloos 10 m² in 10 jaar. Zijn blad is bladverliezend, groen en bestaat uit brede bladeren met 3 tot 5 ondiepe lobben. De bloeiwijzen zijn pluimen van kleine, groenachtige, bijenvriendelijke bloemen, die in mei-juni verschijnen.
De vruchtzetting heeft de vorm van vrij losse, middelgrote tot grote trossen met bessen in een blauwachtig zwart en een stevige schil; het vruchtvlees is knapperig, zoet, met een uitgesproken muskaataroma. Dit ras is vroeg of halfvroeg, afhankelijk van de regio, en de oogst vindt plaats van half september tot oktober.
'Galante' staat bekend als zeer resistent tegen echte meeldauw en valse meeldauw, en winterhard tot −20 °C op een beschutte standplaats.
Plant de Wijnstok Galante aan de voet van een prieel of pergola, op een zonnige plek (op het zuiden), in goed drainerende bodem, met regelmatige watergift in het eerste jaar. Tegen een warme gevel kun je hem leiden als een cordon of waaier en zorg je voor een luchtig geleidingssysteem om ziektes te voorkomen en de kleuring van de bessen te bevorderen. Andere tafeldruiven om in de buurt te planten voor een gespreide oogst zijn: Exalta, Victoria en Alphonse Lavallée. Denk er ook aan om hem te combineren met tuinbraam en de sierwijnstok Vitis vinifera Purpurea.
De naam van deze wijnstok verwijst naar het bijvoeglijk naamwoord 'galante', wat een vriendelijke, smaakvolle druif suggereert; genealogisch gezien deelt hij zijn afstamming met andere creaties uit Freiburg zoals 'Garantos' en 'Osella'. Het Duitse Freiburg-programma heeft aanleiding gegeven tot vele zogenaamde 'tolerante' rassen, bedoeld om gewasbescherming te verminderen, en speelde al in de jaren 1990 in op de vraag naar een wijnbouw met minder input.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Vitis
Galante
Vitaceae
Tafeldruif, Druif
Vitis Galanth, Vitis Freiburg 550-91 R
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
Aanplant van de wijnstok Galante:
Sinds de verwoestingen door de druifluis (phylloxera) aan het eind van de 19e eeuw, worden wijnstokken verplicht geënt op verschillende onderstammen die resistent zijn tegen deze ziekte en geschikt voor verschillende grondsoorten. Deze onderstammen zijn afkomstig van Amerikaanse variëteiten.
Plant de wijnstok in het najaar, in een diepe, goed doorlatende grond, zelfs steenachtig en kalkhoudend, op een zonnige standplaats, beschut tegen harde wind. Plant de wijnstok zo diep dat de entplaats (te herkennen aan een verdikking van de stam) 3-4 cm boven de grond uitkomt. Als u een rij wijnstokken aanplant, houd dan een afstand van 1 tot 1,20 meter tussen de planten. Tegen een gevel of muur, houdt u 2 tot 3 meter afstand. Meng voor elke wijnstok 3 of 4 handen fruitboom-meststof en 2 kg gecomposteerde mest door de aanplantgrond. De wortels mogen niet in direct contact komen met de mest. Na het planten snoeit u de stok terug boven 2 grote ogen (knoppen) om de groei van twee twijgen te stimuleren. Houd de sterkste twijg aan en bind deze vast aan een steunpaal. Hierna volgt de vormsnoei, in de vorm van een verticale cordon, die in detail wordt beschreven in het daarvoor bestemde hoofdstuk.
De wijnstok heeft juist geen regelmatige bemesting nodig voor een goede opbrengst. Hij heeft wel baat bij kalimeststoffen (Thomas-slakkenmeel), hoornmeel of ijzerchelaat om de 2-3 jaar, om de voedingsreserves in de bodem aan te vullen (stikstof voor het blad, kalium voor de bloemen en vruchten).
Behandelingen: beperkt. In januari en februari spuit u een winterspuitmiddel om overwinterende vormen van insecten (schildluizen...) te bestrijden. Bij het uitlopen behandelt u 3 of 4 keer, met 8 dagen tussentijd, met een totaalmiddel tegen insecten en ziekten. Herhaal de behandeling aan het eind van de bloei, voordat de bessen van kleur veranderen.
De meest voorkomende vijanden van de wijnstok zijn de druiventrosmot (Cochylis), de druivenbladroller (Eudemis), die u behandelt met een insecticide tijdens het groeiseizoen, 2 keer met twee weken tussentijd. Twee schimmelziekten: valse meeldauw (olievlekken op het blad, witte schimmel aan de onderkant) en grauwe schimmel *Botrytis* (schimmel op de bieren bij vochtig weer), gebruik bij de eerste symptomen een Bordeaux-mengsel. Behandel afwisselend met zwavel tegen echte meeldauw (witgrijs vilt op de bovenkant van de bladeren), bij mooi weer, niet te warm.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.