Druif Brant

Een originele variëteit bij uitstek, Brant is een sierdruif die rijkelijk vrucht draagt. Bijzonder krachtig groeiend kan hij 8 meter of meer hoog worden als hij niet gesnoeid wordt om zijn omvang te beperken. Zijn groenachtige bloei in juni is niet erg opvallend, maar hij vormt daarna echte, zeer decoratieve trossen zwarte druiven in september en oktober. Zijn blad daarentegen krijgt rijke rode tinten in het najaar, waarbij de centrale nerven groen blijven, wat hem een zekere esthetische waarde geeft. Deze variëteit is goed winterhard (tot -20°C) en groeit bij voorkeur in neutrale tot kalkhoudende, goed doorlatende grond en in de volle zon. Hij blijkt iets gevoelig voor valse meeldauw en botrytis.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild in Noord- en Midden-Amerika, Europa en Centraal- en Oost-Azië. De ondersoort sylvestris bestaat nog steeds; het is een klimmende liaan die groeit aan bosranden en in staat is tot grote hoogten in bomen te klimmen. Zijn introductie in Frankrijk, voor de teelt, vond plaats door de Phocaeërs in Provence, rond 600 voor Christus. De huidige variëteiten, druivenrassen genoemd in het geval van de wijnstok, zijn verbonden met de ondersoort vinifera (hoewel er andere gekweekte soorten bestaan, maar die zijn zeer in de minderheid). Economisch gezien domineert de wijnstok voor wijn ruimschoots die voor tafeldruiven; in Frankrijk zijn er meer dan 200 toegestane druivenrassen, het resultaat van een lange selectie door de eeuwen heen.
Naast de soort vinifera leven andere soorten waarvan sommige zijn gebruikt om hybriden te creëren. Dat is het geval bij de Druif Brant, die in zijn erfgoed genen heeft van Vitis vinifera, Vitis labrusca - de Amerikaanse frambozendruif waarvan de vruchten een smaak hebben die aan framboos doet denken - en Vitis riparia, de oeverdruif, waarvan de twijgen tot wel 20 meter lang kunnen worden. "Brant" is meer specifiek het resultaat van een kruising uitgevoerd in Canada door de kweker Charles Arnold tussen de variëteit Clinton (zelf een natuurlijke hybride van Vitis labrusca en Vitis riparia geselecteerd in 1821 in de staat New York) en de variëteit Black St. Peters (of Black Alicante vanwege zijn Spaanse herkomst, een rode tafeldruif die al in de 18e eeuw werd geconsumeerd).

Deze Vitis Brant heeft een krachtige groei, maar hij kan gesnoeid worden om zijn ontwikkeling te beperken. Zijn bladeren hebben 3 tot 5 meer of minder uitgesproken lobben en zijn fijn getand. Met zijn ranken zijn zijn stengels in staat een trellis of prieel te bedekken met een waar groen kleed. In juni produceert de plant trossen met kleine, groenachtige bloemen die ornamentaal gezien nogal onopvallend zijn, maar interessant omdat ze, zelfbestuivend, evolueren tot echte trossen vruchten zoals de "klassieke" variëteiten van Vitis vinifera. De zo gevormde druiven zijn zwart met een licht blauwachtige waas. Meestal worden ze niet gegeten, temeer omdat ze bekend staan vol pitten te zitten, maar ze sieren de plant mooi tijdens de maanden september en oktober... zolang de vogels ze niet opeten! Ze verspreiden aromatische tonen in de tuin, een erfenis waarschijnlijk van hun ouder Vitis labrusca. Proeven met wijnmaking zouden een correcte wijn hebben opgeleverd... Wat zeker is, is dat zijn druiven zeer decoratief zijn in het najaar, een nieuw spektakel aankondigend wanneer het blad begint te kleuren onder invloed van de eerste kou. Het krijgt dan helderrode tot karmozijnrode tinten, terwijl de nerven geelgroen blijven, wat een bijzonder aantrekkelijk visueel contrast oplevert.
Groeiend in de volle zon in neutrale tot kalkhoudende, goed doorlatende grond, is deze variëteit winterhard tot ongeveer -20°C en dus vrijwel overal in Nederland te kweken. Hij is matig gevoelig voor valse meeldauw en botrytis (grauwe schimmel), ziekten waarvan de eerste tekenen daarom in de gaten gehouden moeten worden om snel te kunnen behandelen. Ongecontroleerde valse meeldauw kan een druif volledig ontbladeren, wat bij Brant toch jammer zou zijn, aangezien zijn belangrijkste sierwaarde juist in de herfstkleuren van zijn blad ligt!

Brant is niet de enige sierdruif vanwege zijn blad, Vitis coignetiae krijgt ook adembenemende kleuren in het najaar. Maar hij is ook interessant vanwege zijn mooie, decoratieve druiventrossen, deze dubbele aantrekkingskracht brengt hem dicht bij Vitis vinifera 'Purpurea' die eveneens trossen zwarte vruchten draagt en een purperen bladkleur heeft tijdens het seizoen. Om een spectaculair contrastrijke scène te creëren, plant u in zijn gezelschap de Gouden hop, waarvan de drielobbige bladeren, die aan die van de druif doen denken, juist zullen contrasteren door hun heldere kleur.