Pompoen Galeuse d'Eysines BIO

De Courge Galeuse d’Eysines is een oud ras dat oorspronkelijk uit Eysines komt, een kleine gemeente nabij Bordeaux in Frankrijk. Hij staat bekend om zijn unieke karakter, met name zijn opvallende uiterlijk dat je niet over het hoofd ziet. Deze pompoen wordt "galeuse" (korstig) genoemd vanwege de kurkachtige uitstulpingen die zijn zalmroze schil bedekken en hem een ruw en uniek aanzien geven. Dit ras wordt al eeuwenlang in Franse moestuinen geteeld, waar hij gewaardeerd wordt om zijn royale productie en goede bewaareigenschappen.

De Pompoen 'Galeux d'Eysines' heeft een oranjegele vruchtvlees dat dicht, stevig, mals en zoet is. De vrucht heeft een ronde, afgeplatte vorm, meet 20 tot 50 cm in diameter en weegt 5 tot 10 kg, soms meer onder goede omstandigheden. Elke plant produceert 2 tot 4 vruchten per seizoen. Het is een sterk groeiend, uitlopend ras; de planten zijn krachtig en hebben ruimte nodig! Houd ongeveer 1,5 tot 2 meter tussen elke plant aan. De vrucht is na de oogst zeer goed houdbaar, vaak meerdere maanden op een droge, koele plek. De dikke wratten op de schil helpen het vruchtvlees te beschermen tegen invloeden van buitenaf.

In de keuken is de Courge Galeuse d’Eysines ontzettend veelzijdig. Hij is ideaal voor het bereiden van romige soepen en veloutés om de winteravonden mee op te warmen. De textuur leent zich ook uitstekend voor puree en ovenschotels, waar hij voor zoetheid en body zorgt. Voor liefhebbers van desserts kan hij worden gebruikt in taarten, cakes of jam, waar zijn van nature zoete smaak perfect tot zijn recht komt. Ten slotte is hij heerlijk geroosterd in de oven, eenvoudig gekruid of op duizend manieren gevuld. Veelzijdig en smakelijk, hij zal iedereen bekoren.

De pompoenen, potimarrons en giraumons behoren tot de familie van de Komkommerachtigen (Cucurbitaceae) en tot de soort Cucurbita maxima. Deze eenjarige, kruidachtige plant onderscheidt zich door zijn lange, krachtige stengels die kruipen of klimmen met behulp van stevige ranken. Elke plant is eenhuizig, wat betekent dat hij aparte mannelijke en vrouwelijke bloemen draagt; alleen de vrouwelijke bloemen zullen na bestuiving met het stuifmeel van de mannelijke bloemen vruchten vormen.

Deze vruchten komen in een grote verscheidenheid aan vormen en kleuren voor: van grote, geribde oranje of rode vruchten met oranje vruchtvlees, tot langwerpige vormen, peervormige of zelfs 'tulband'-vormen. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika, werd deze soort vermoedelijk tussen de 16e en 17e eeuw in Europa geïntroduceerd, net als andere Cucurbita-soorten. Vaak worden ze ten onrechte verward met "pompoenen" (in de zin van Halloween-pompoenen), die tot een andere soort behoren, Cucurbita pepo, herkenbaar aan zijn draderige vruchtvlees en harde, vezelige steel. De pompoen (C. maxima) onderscheidt zich daarentegen door zoet, smaakvol en weinig draderig vruchtvlees, met een zachte, sponsachtige steel.

Pompoenen zijn rijk aan vitamines en sporenelementen, bevatten weinig calorieën, zijn rijk aan kalium en hebben antioxidant-eigenschappen.

Oogst en bewaring: Oogst de pompoenen zo laat mogelijk, maar zonder het risico te lopen op de eerste nachtvorst. Laat dan de steel zo groot mogelijk zitten en bewaar ze in een ruimte met een gematigde temperatuur (10 tot 15°C). Zo kunt u ze enkele maanden tot een jaar bewaren, zorg ervoor dat ze elkaar niet raken.

De handige tips van de tuinman: U kunt de stengels op de hoogte van de knopen ingraven om extra wortelvorming te stimuleren. Om ruimte te besparen en uw vruchten te beschermen tegen rot, kunt u pompoenen op steunen zoals draadgaas of stevige rekken laten klimmen.

Tijdens de rijping van de vruchten kunt u bijvoorbeeld een dakpan of een steen tussen de grond en de vrucht leggen om deze te isoleren en vroegtijdig rotten te beperken. Een dikke laag grondbedekking werkt ook prima.