

Kruisbes Mucurines
Kruisbes Mucurines
Ribes uva-crispa Mucurines
Kruisbes
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Beschrijving
De Kruisbes ‘Mucurines’ is een selectie die zich onderscheidt door zijn hoge, regelmatige en constante productie. Hij wordt beschouwd als zeer robuust en bestand tegen schimmelziekten, met name echte meeldauw, wat vaak voorkomt bij deze kleine fruitstruik. De bloei vindt plaats in april met kleine, vrij onopvallende bloemetjes, maar ze zijn zeer aantrekkelijk voor bijen, hommels en zweefvliegen die bijdragen aan de bestuiving en bevruchting van de bloemen in de tuin. Midden in de zomer zijn de vruchten een uitstekende bron van genot voor de smaakpapillen, terwijl ze ook veel voedingsvoordelen bieden. Ze zijn inderdaad heerlijk om zo te eten, maar ook om te verwerken in salades of hartige gerechten, waarbij ze elke bereiding een zoete en subtiel zurige toets geven. Ze zijn een gezonde en eenvoudige optie om desserts te verfijnen. Voor een overvloedige oogst moet de kruisbes 'Mucurines' worden geplant in vochtige, goed doorlatende, vruchtbare en losse grond, op een zonnige of halfbeschaduwde standplaats. Makkelijk in onderhoud, deze fruitstruik kan in de vollegrond of in potten worden gezet, op een balkon of terras.
De Kruisbes, in het Latijn Ribes grossularia var. uva-crispa, ook wel Stekebes, Kroesel, Klapbes of Wijnbes genoemd, behoort tot de familie Grossulariaceae, net als de Aalbes (Ribes rubrum) en de Zwarte bes (Ribes nigrum). De benaming Kruisbes komt van de Engelsen die deze bes al heel lang gebruikten om een zoetzure saus te maken die bij makreel werd geserveerd. Sinds de 16e eeuw geteeld in Noord-Europa, is de Kruisbes een vruchtbare hybride ontstaan uit een kruising tussen twee soorten afkomstig uit Europa en Noord-Afrika, die nog steeds in het wild voorkomen in bergbossen in Schotland, Frankrijk en de Kaukasus.
De Ribes uva-crispa ‘Mucurines’, afkomstig uit Rusland, is een robuust, winterhard en krachtig ras met een zeer goede aanpassingsvermogen aan koude en strenge winters. Hij vormt een bossige struik, vrijwel zonder doornen, met een polvormige groeiwijze van wat stijve, vertakte en uitwaaierende takken. Deze zeer winterharde struik bereikt een hoogte van 1 m bij een breedte van 80 cm. Het blad is bladverliezend, samengesteld uit handvormige, gelobde en aromatische bladeren in middengroen. Deze struik lijkt op klassieke aalbessen, maar onderscheidt zich vooral door de vruchten: ze zijn groter, met een zoete smaak, en verschijnen solitair langs de takken, in tegenstelling tot de trossen bij aalbessen. De bloei vindt plaats in het voorjaar, in de vorm van trosjes kleine groenachtige bloemetjes, vrij onopvallend, maar intensief bezocht door bijen. De vruchtzetting gebeurt vooral op de een- en tweejarige takken. Als vroeg ras begint de oogst rond begin juli en spreidt zich uit over de hele maand. De struik bedekt zich dan met ronde tot ovale bessen, met een weinig behaarde schil, van 1,3 cm diameter, verspreid langs de takken. Bij rijpheid krijgen de kruisbessen een geelgroene kleur en zijn ze gevuld met een doorzichtige, sappige, fruitige, zoete en zurige pulp, die kleine zaadjes bevat.
De Kruisbes Mucurines is zelfbestuivend, hij heeft dus geen bestuiver nodig om vruchten te zetten, maar de aanwezigheid van een ander ras in de buurt zal de productie verhogen. Het plukken gebeurt naarmate de vruchten rijpen. Dit wordt vereenvoudigd door de grootte van de bessen. De productie van een kruisbesstruik is ongeveer 3 tot 4 kg vruchten per plant, afhankelijk van de leeftijd en de teeltomstandigheden. De vruchten zijn rijk aan vitamine C, antioxidanten, mineralen, sporenelementen en ook aan kalium, calcium en fosfor. Bovendien plaatsen hun lage suikergehalte ze onder de kleinfruitsoorten met het laagste caloriegehalte (50 kcal per 100 g). De vrucht is zuiverend voor het lichaam dankzij zijn vochtafdrijvende, spijsverteringsbevorderende, leverontgiftende en laxerende eigenschappen, mits hij net rijp wordt geconsumeerd. Vers van de struik geplukt zijn ze heerlijk om vers te eten, en voor meer lekkernij kun je ze bestrooien met een beetje kristalsuiker. In de keuken, om de zuurheid van de vruchten te verzachten, is het mogelijk ze een minuut te blancheren en daarna af te koelen onder koud water. Uitstekend voor gelei of jam, je kunt ze ook gebruiken om taarten te vullen en cakes te maken. Ze zijn ook perfect voor de bereiding van siropen, sorbets, ijs of nagerechten. Het subtiele evenwicht tussen de aroma's en de zuurheid van de vruchten biedt interessante mogelijkheden om bij vlees (wild, gevogelte, ...), vette vis (sardines, makreel, tonijn, ...) te serveren of met een klein accent in gemengde salades.
In de zomer biedt de Kruisbes Mucurines momenten van smaakgenot met zijn heerlijke vruchten. Het plukken is gemakkelijk, want de bessen zijn groot en de plant heeft bijna geen doornen. Een groot plezier voor de smaakpapillen en een voldoening voor de plukker. Je kunt hem combineren met Zwarte bessen, Frambozen, Blauwe bessen, Kamperfoeliebes of andere kleinfruitrassen om een smakelijke haag te vormen, die hij zal versterken met zijn vele culinaire troeven. Zoals bij elke beplanting is het belangrijk, in een aanplant van kruisbessen, waar mogelijk soorten en rassen af te wisselen. Zo beperk je het risico op ziekten en bevorder je de bestuiving, zelfs als het ras zelfbestuivend is. Het is mogelijk hem in pot te kweken, maar je moet dan een pot kiezen van minstens 40 cm hoog en zorgen voor regelmatig besproeien met kalkarm water.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Ribes
uva-crispa
Mucurines
Grossulariaceae
Kruisbes
Tuinbouw
Andere Kruisbesstruiken
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant de kruisbes van oktober tot maart. Hij doet het goed in gewone, zelfs arme grond met een licht zure neiging. De kruisbes staat graag in goed doorlatende grond die koel is, maar niet permanent vochtig. Hij houdt niet van hitte en droogte, plant hem daarom in de volle zon in de noordelijke regio's of in halfschaduw in warmere streken. Kies een plek die beschut is tegen harde wind.
Houd bij het planten een afstand van 0,80 meter in alle richtingen aan. Voor blote-wortel planten, dompel de wortels eerst in een pralin (wortelbrij) om te voorkomen dat er luchtholtes tussen de wortels en de aarde ontstaan. Je kunt de pralin zelf maken door 1/3 zeer fijne aarde of potgrond, 1/3 koemest of compost en 1/3 regenwater te mengen, of kant-en-klaar kopen. Graaf een gat, meng goed verteerde compost of stalmest door de uitgegraven aarde, plaats de plant en vul het gat weer op. Geef ruim water. Mulch daarna de bodem om de grond in de zomer koel en vochtig te houden.
Een gift organische meststof aan het begin van het voorjaar (start van de groei in het voorjaar) ondersteunt de vruchtzetting en de gezondheid van de planten. De kruisbes kan last krijgen van bladluis en mijten, die je kunt bestrijden door te spuiten met zeepsop of een knoflookextract. De plant is ook gevoelig voor schimmelziektes, zoals anthracnose (bruine vlekken op blad en vruchten), echte meeldauw (witte viltlaag), grauwe schimmel (eerst wit, dan bruin vilt op de bessen) en roest (oranje puistjes aan de onderkant van het blad). Spuit regelmatig met smeerwortelgier, brandnetelgier of een aftreksel van heermoes. Verwijder en verbrand alle aangetaste plantendelen. In juni-juli kun je de oogst beschermen tegen vogels door netten te gebruiken.
Het is belangrijk in een beplanting met kruisbessen, net als bij elke andere beplanting, om waar mogelijk verschillende rassen en soorten af te wisselen: dit bevordert de bestuiving en beperkt de verspreiding van plagen en ziekten.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.

















