De rabarber (Rheum x rhabarbarum of R. rhaponticum) behoort tot die winterharde, vaste moestuinplanten die vrij gemakkelijk te kweken zijn. Dat is maar goed ook, want wij zijn dol op de lichtzure smaak, die zo lekker is in jam, taart of crumble. Toch lijkt de rabarber in sommige tuinen problemen te geven: zwakke planten, dunne bladstelen, een onverwachte bloei en jonge scheuten die door mysterieuze beestjes worden opgegeten...
Dus, vaarwel magere rabarber, met deze tips!
De juiste plek en de juiste grond
Zorg allereerst voor voldoende ruimte, want ook al stelt je plant in het kweekpotje nog weinig voor, hij groeit snel en breidt zich flink uit: één vierkante meter, of zelfs 1,5 vierkante meter per plant, is niet overdreven! De rabarber groeit het best op een koele plek, in vochtige maar goed gedraineerde grond. Plant hem daarom bij voorkeur in de halfschaduw… maar niet vlak bij grote bomen. Die zorgen weliswaar voor verkoeling, maar hebben de neiging om in de zomer al het beschikbare water op te nemen. Rabarber is een gulzige plant en vraagt om goede, humusrijke grond, die je indien nodig verbetert met een royale hoeveelheid compost.
Geduld, goede verzorging en af en toe een flinke steek met de spade…
Hoewel de rabarber snel groeit, heeft hij wat tijd nodig om goed aan te slaan. Behalve bij bepaalde rassen, zoals 'Glaskins Perpetual', kun je pas na één of zelfs twee jaar oogsten. Bij jonge planten wordt namelijk aangeraden om in het eerste jaar niets te oogsten (ik weet het, dat is frustrerend).
Zoals we al zagen, is een koele standplaats de beste vriend van rabarber. Om het vocht vast te houden, kun je de plant royaal mulchen. Bij ons zijn we niet zuinig: in het najaar brengen we minstens 20 cm gevallen blad aan, af en toe wat gemaaid gras en na elke oogst leggen we de bladeren waarvan we niet goed weten wat we ermee moeten doen aan de voet van de plant (behalve er insectenmest van maken...). In het voorjaar of najaar is een flinke hoeveelheid compost altijd welkom en zorgt die voor een grotere opbrengst. Wanneer de plant ouder wordt, kan hij minder gul worden. Dat is een teken dat het tijd is om hem te scheuren. Wacht daarvoor tot het voorjaar en deel de wortelstok met een spade in meerdere stukken met één tot drie bladknoppen.
1) een gezonde rabarberplant dankzij regelmatige compostgift 2) de bloei van de rabarber 3) de “bladknop” aan het einde van de winter 4) een jonge rabarberplant
Help, mijn rabarber…
- Klein probleem nr. 1: mijn rabarber staat in bloei
Het is normaal dat een volwassen rabarberplant bloeit. Dat is natuurlijk gedrag waarmee de plant voor nageslacht zorgt. Hoewel de bloei spectaculair is, is die niet bijzonder sierlijk en gaat ze ten koste van de dikte van de bladstelen. De bloei put de plant bovendien uit. Aarzel dus niet om de bloemstengels zodra ze verschijnen te verwijderen. Als je wacht… ben je te laat!
- Klein probleem nr. 2: mijn rabarber blijft heel klein
In het rijtje moestuinproblemen hoort een magere rabarberplant zeker bij de ergerlijkste dingen. Meestal komt dat doordat de plant niet op de juiste plek of in de juiste grond staat. Lijkt de plant sterk genoeg om naar een geschiktere plek te worden verplaatst? Doe dat dan gerust… Zo niet, geef dan wat extra compost en mulch en let goed op de watergift totdat de plant zijn plek heeft gevonden.
- Klein probleem nr. 3: mijn rabarber wordt opgegeten
Jawel, opnieuw zijn de slakken en andere buikpotigen de boosdoeners… Sinds je mijn artikelen leest, ken je het verhaal toch wel? Strooi bij droog weer een dun lijntje as, leg wat Ferramol-korrels rond de plant en klaar is Kees!
Zo ben je helemaal klaar om mooie, krachtige en productieve rabarber te kweken! Wist je trouwens dat de Engelsen er dol op waren en dat hun passie voor rabarber zo ver ging dat ze hem in een kelder forceerden, een beetje zoals witlof? Oogsten bij kaarslicht, wat is er romantischer?
Opmerkingen