8 misverstanden over rozen

Rozen moeten regelmatig worden gesnoeid om meer bloemen te produceren

Het snoeien van rozen is niet moeilijker dan het snoeien van andere heesters in de tuin. Je kunt de roos zelfs volledig haar gang laten gaan, zonder er ook maar één keer de snoeischaar in te zetten, maar dan bloeit ze minder rijk en produceert ze dood hout. Dus om van haar mooie bloemen en een gezonde roos te genieten, moet je een kleine moeite doen: snoei haar minstens één keer per jaar. Te veel snoeien kan daarentegen schadelijk zijn voor bepaalde rozen. Met uitzondering van moderne hybriden, die je vrij kort snoeit, snoei je de andere rozen slechts licht: een derde tot de helft van elke tak.

Begin met vast te stellen of je roos tot de doorbloeiende variëteiten behoort (die twee keer per jaar bloeien) of tot de eenmaal bloeiende variëteiten (met één bloei in het voorjaar). Doorbloeiende rozen snoei je aan het einde van de winter, tussen februari en april, afhankelijk van je regio. Eenmaal bloeiende rozen snoei je na de bloei, rond juli en augustus.

Pak vervolgens een goede snoeischaar en een takkenschaar, die je voor gebruik eerst desinfecteert. Doe ook dikke handschoenen aan om je handen tegen de doornen te beschermen. Knip gewoon de dode, zieke en lelijke takken weg, evenals de takken die een goede luchtcirculatie in de heester belemmeren. Als de roos te groot wordt, kort je haar in door elke tak schuin af te knippen, 5 mm boven een bladknop. Maak je geen zorgen: een roos is niet haatdragend en zelfs na een verkeerde snoei vormt ze nieuwe bloeiende takken. Wees niet bang, ook niet als je hierin een beginner bent, want je leert het door te oefenen.

→ Bekijk deze video van Olivier over het snoeien van rozen om de theorie meteen in de praktijk te brengen:

Rozen zijn vaak ziek

Welke tuinier heeft aan het begin van zijn tuinierscarrière niet de handen ten hemel geheven en uitgeroepen: “Help, mijn rozen zijn ziek!”, bij het zien van kleine vlekken op het prachtige blad? De roos kan inderdaad last krijgen van enkele ziekten in de tuin, zoals echte meeldauw of de beruchte zwarte vlekken (sterroetdauw). Deze ziekten zijn doorgaans niet levensbedreigend voor de roos, maar vooral ontsierend en kunnen leiden tot minder bloei. Ze worden meestal veroorzaakt door warmte in combinatie met hevige regenval. Wanneer de symptomen tijdig worden opgemerkt, zijn deze ziekten gemakkelijk te behandelen.

Er bestaan ook ziekteresistente en groeikrachtige rozenvariëteiten, met name de ADR-gecertificeerde rozen (Anerkannte Deutsche Rose). Er zijn meer dan 100 variëteiten die dit veeleisende certificaat hebben behaald op basis van hun ziekteresistentie, rijke bloei en het goed houden van de bloemen, maar ook hun geur. Daartoe behoort de uitstekende bodembedekkende roos ‘Mirato’, met gezond blad waaraan fuchsia-roze bloemen verschijnen. Onder de vele struikrozen valt de beroemde trosroos ‘Red Leonardo da Vinci’ op, waarvan de goede regenbestendigheid niet meer bewezen hoeft te worden. Ook de klimroos ‘Jasmina’ mag niet ontbreken vanwege zijn doorbloei.

→ Aarzel niet om onze ADR-gecertificeerde rozen en onze artikelen te ontdekken: “Ziekten van rozen” en “Help, vlekken op mijn rozen!“.

ADR-rozen zijn goed bestand tegen ziekten (hier: roos ‘Red Leonardo da Vinci’ en roos ‘Mirato’)

Rozen moeten regelmatig water krijgen

Net als de meeste heesters en vaste planten hebben rozen water nodig tijdens droogteperiodes, vooral in de eerste twee of drie jaar na het planten. Maar volwassen rozen die in de volle grond staan, vormen daarna diepe wortels en zijn goed bestand tegen droogte. Tijdens zeer droge zomers stoppen ze gewoon met bloeien om niet uitgeput te raken. De natuur zit goed in elkaar!

Toch heeft een roos in een pot wat vaker water nodig, omdat het substraat snel kan uitdrogen. Steek gewoon je vinger een paar centimeter in de grond om te controleren of deze nog vochtig is. Als de bodem op 2 à 3 cm diepte droog is, is het tijd om je rozen water te geven. Let er wel op dat je het blad niet nat maakt.

Houd er rekening mee dat sommige rozensoorten zich beter aanpassen aan en beter gedijen in een warm en droog klimaat, zoals de Banks’ ramblerroos of de rimpelroos ‘Hansa’ met haar prachtige gevulde fuchsiaroze bloemen.

→ Ontdek in ons artikel onze selectie van de beste rozen voor een mediterraan klimaat.

Rozen bloeien maar één keer per jaar

In werkelijkheid bloeien sommige rozen weliswaar slechts één keer per jaar, in het voorjaar of aan het begin van de zomer, maar veel rozenvariëteiten bloeien later in het seizoen nog een tweede keer. Deze rozen, die we doorbloeiende rozen noemen, bloeien eerst in het voorjaar, rond mei en juni, en vervolgens van augustus tot aan de eerste vorst. Het gaat voornamelijk om moderne rozen, ontstaan uit kruisingen tussen historische rozen en Aziatische rozen (Rosa Chinensis). Sommige cultivars bloeien zelfs onafgebroken, in opeenvolgende bloeiperioden gedurende de hele zomer, wanneer de groeiomstandigheden goed zijn. Zo brengt de trosroos ‘Anny Duperey’ een vleugje zon in de tuin dankzij haar lange, gele bloei, van mei tot aan de eerste koude dagen van het najaar.

De trosroos ‘Anny Duperey’

Rozen groeien niet in een pot

Als je aan een roos denkt, denk je in de eerste plaats aan prachtige, rijkbloeiende variëteiten die in de volle grond worden gekweekt. Maar de kleine cultivars, die veel compacter zijn, zijn uitstekend geschikt om in potten te kweken en kleine tuinen, terrassen of balkons op te fleuren. Kies daarom voor kleine rozen met een dichte groeiwijze en een trage ontwikkeling, zoals miniatuurrozen, struikrozen of prachtige bodembedekkende rozen. Om goed te groeien en rijk te bloeien, heeft deze in pot gekweekte roos wat extra verzorging nodig in vergelijking met een roos in de volle grond. Kies een grote pot van minstens 50 cm in alle richtingen. Je zult dus extra aandacht moeten besteden aan het water geven en bemesten van de potgrond, met behulp van een speciale meststof voor rozen van maart tot september.

→ Lees voor meer informatie onze adviesfiche: ‘Een roos in een pot kweken’.

Rozen hebben altijd doorns

Toegegeven, heel wat rozen met een uitbundige bloei hebben stekelige stengels, uitstekende verdedigingswapens die behoorlijk kunnen prikken. Er bestaan echter variëteiten zonder stekels of met zeer weinig stekels, zoals de klimroos ‘Madame Alfred Carrière’, de banksiaroz en of de David Austin-roos ‘Kew Gardens’. Deze mooie exemplaren kunnen gemakkelijk in de buurt van doorgangen worden geplant, langs paden of terrassen, zowel in potten als in de volle grond, zonder al te veel risico om je eraan te prikken. Bovendien zijn hun vrijwel kale stengels gemakkelijk te snoeien en te onderhouden.

→ Ontdek onze selectie van 12 rozen zonder of bijna zonder stekels.

De klimroos ‘Madame Alfred Carrière’

Rozen plant je alleen in de zon

Men denkt vaak ten onrechte dat je voor mooie rozen beslist een tuin op het zuiden en in de volle zon nodig hebt. Veel rozensoorten staan echter ook graag op een standplaats in de halfschaduw en sommige cultivars doen het zelfs in de lichte schaduw, vooral in een warm klimaat. Dat geldt bijvoorbeeld voor de roos ‘Blush Noisette’ en de klimroos ‘Narrow Water’. Deze variëteiten brengen zo een romantisch accent in de meer beschaduwde hoekjes van de tuin en zorgen met hun witte bloemen zelfs voor extra licht. Zo verfraaien ze terrassen, balkons en tuinen, ongeacht de standplaats.

→ Ontdek onze selectie van 7 rozen voor een schaduwrijke tuin.

De roos ‘Blush Noisette’

Rozen hebben regelmatig meststoffen nodig

Het klopt dat sommige rozen een vruchtbare bodem waarderen, maar er bestaan ook rozen die weinig voedingsstoffen nodig hebben en zelfs op arme grond een ongelooflijk rijke bloei geven, zodat ze zonder meststof kunnen. Daarbij denken we in de eerste plaats aan historische rozen, die vaak sterker, ziektebestendiger en veel minder veeleisend zijn. Zo is er de historische roos ‘Jacques Cartier’, die bekendstaat om zijn uitstekende bloeirijkheid, ziektebestendigheid en gemakkelijke teelt.

Sommige klimrozen of ramblerrozen staan eveneens bekend om hun groeikracht en gemakkelijke teelt, zoals de ramblerroos ‘Albéric Barbier’, de banksiaroos (‘Alba Plena‘, ‘Rosea‘ of ‘Lutea‘) en de onmisbare klimroos ‘Madame Alfred Carrière’.

Ook de botanische rozen zijn oude wilde cultivars: sterk en robuust, en ze hebben maar weinig onderhoud nodig. Net als de historische roos ‘Complicata’ passen deze variëteiten zich zonder problemen aan arme en droge bodems aan, ook in een mediterraan klimaat.

→ Ontdek meer variëteiten die weinig voedingsstoffen nodig hebben in ons artikel: de beste rozen voor een mediterraan klimaat.

De verschillende cultivars van de banksiaroos: ‘Alba’, ‘Lutea’, ‘Rosea’ en ‘Alba Plena’

Meer lezen

• Ontdek ons ruime assortiment rozen.
• Lees voor alle informatie onze uitgebreide fiche over rozen: de beste variëteiten en hoe je ze kweekt.