Hosta Paul s Glory - Hartlelie

Hosta's zijn kruidachtige vaste planten met bladverliezend loof. Ze verschillen in maat, textuur en kleur. Oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, werden ze eerst uit Japan en later uit Korea gehaald. Maar deze lelieachtigen komen ook voor in Noord-China en Oost-Siberië. Ze worden ook wel Funkia of Wegerichlelie genoemd vanwege hun blad.
Als uitstekende schaduwplanten worden ze gekweekt om hun zeer decoratieve wortelblad. De lichtgroene bladeren met een blauwgroene rand van de Hosta 'Paul's Glory' zijn hartvormig, diep generfd en meten 20 tot 30 cm. De parallelle, fijne nerfstructuur is zeer kenmerkend voor deze familie. Deze variëteit spreidt zich uit tot 90 cm breed, wat hem een uitstekende bodembedekker maakt. Van juli tot augustus dragen lange bloemstengels, die ruim boven het blad uitsteken, een eindstandige tros met lichtroze getinte, wit bloemen van 2 tot 3 cm die licht overhangen. Ondanks hun gelijkenis met leliebloemen, zijn ze geurloos. Hosta's houden van rijke, lemige grond, zelfs zware en kleiachtige, zolang deze maar licht vochtig blijft. Als ze het naar hun zin hebben, blijven ze jarenlang op hun plek zonder bijzondere zorg.

Combineer ze met het goud van de Ooievaarsbek Geranium phaeum 'Margaret Wilson', met daslook, met het oudroze van de Digitalis × mertonensis of met de purperen veren van de varen Athyrium niponicum var. pictum. Deze zijn allemaal zeer effectief als repellent tegen naaktslakken. De Lobelia speciosa 'Russian Princess' en de zilverkleurige Brunnera macrophylla 'Mr. Morse', die bekend zijn uit de ondergroei van bossen, zijn uitstekende gezelschapsplanten. Denk ook aan Purperklokjes (Heuchera) met hun geweldige kleurenpalet, of aan de delicate bloempjes van de elfenbloem (Epimedium). Zo fleur je de schaduwrijke en wat vochtige delen van de tuin op en creëer je een aangenaam toevluchtsoord voor de zomer. Hosta's doen het ook goed in potten; zorg dan voor een halfschaduw plek en besproei ze zeer regelmatig.
Wist je dat: hoe lichter de bladeren van hosta's zijn, hoe minder ze last hebben van zonlicht. Donkere bladeren, met name de blauwe, zijn hier gevoeliger voor; de warme zon doet de waslaag die voor de kleur verantwoordelijk is verdwijnen. Een paar uur per dag zon, zelfs gefilterd, is ruim voldoende voor deze planten die meer van halfschaduw dan van diepe schaduw houden. Zonder een minimum aan zon zullen ze namelijk niet bloeien. En dat zou zonde zijn van die prachtige bloemen. Het is dus een kwestie van een harmonieus compromis vinden tussen licht en donker.