Tuinboon Aguadulce

De Tuinboon 'Aguadulce' met zeer lange peulen is een krachtig, vroeg en zeer productief ras. De enorme peulen kunnen wel 40 cm lang worden en bevatten 8 tot 9 zachte, vlezige bonen. Het is een klassiek maar uitstekend ras dat gezaaid kan worden van oktober tot november of van februari tot april, afhankelijk van de regio.

De tuinboon is een peulvrucht die tot de grote familie van de Fabaceae behoort, net als de sperzieboon en de erwt. Na een tijdje wat in de vergetelheid te zijn geraakt, lijkt de tuinboon weer helemaal terug te zijn in de moestuinen. Het is absoluut een groente om te herontdekken, want de teelt is heel eenvoudig.

Van oorsprong komt de tuinboon uit Azië en het Midden-Oosten en wordt hij wereldwijd verbouwd, zowel vanwege de smaak als de voedingskwaliteiten. Rijk aan energieleverende voedingsstoffen, wordt hij beschouwd als een zetmeelhoudend product. Er zijn veel rassen tuinbonen waarvan de peulgrootte en de kleur van de boon verschillen: sommige zijn wit, andere meer bruin.

Tuinkbonen kunnen zowel rauw als gekookt gegeten worden. Maar het is een gerecht dat je moet verdienen, want het voorbereiden van verse tuinbonen kost tijd: je moet ze eerst doppen en vervolgens 'ontvliezen', wat betekent dat je het tweede velletje van elke boon verwijdert.

Om ze te eten als radijsjes, met een beetje zout, oogst je ze jong en zacht en ben je het tweede schilletje kwijt. Over het algemeen heb je 1 kg ongedopte tuinbonen nodig om 250 g geschilde tuinbonen over te houden.

De teelt van tuinbonen is gemakkelijk en als je grond aan de arme, kleiige en vochtige kant is, kun je je voor één keer verheugen! De tuinbonen zijn perfect voor jou. Net als alle Fabaceae zijn ze namelijk niet veeleisend. En het zijn juist de zware, vochtige gronden waar ze het beste in gedijen. Ze zijn ook niet erg vorstgevoelig en kunnen in het grootste deel van Nederland al vanaf februari gezaaid worden.

Oogst: Het oogsten van tuinbonen komt neer op het plukken van peulen in verschillende rijpingsstadia, afhankelijk van hoe je ze wilt consumeren: rauw met een beetje zout, gekookt of gedroogd.

Bewaring: Verse tuinbonen zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van je koelkast. Je kunt ze ook drogen en op kamertemperatuur bewaren. Tuinbonen zijn ook uitstekend in te vriezen.

De tip van de tuinman: Tuinbonen zijn het favoriete hapje van de zwarte bonenluis. Het is zeldzaam dat ze niet worden aangevallen door een kolonie die meestal massaal over een hele rij neerstrijkt. Om ze te verdrijven zonder insecticiden te gebruiken, kun je een mengsel van water en zachte zeep (2 eetlepels per liter) spuiten.

Dit jaar hebben we in onze tuin, na gelezen te hebben dat hun aanwezigheid de vruchtzetting kan bevorderen, de luizen met rust gelaten. Al snel merkten we de aanwezigheid van lieveheersbeestjes op. Ze waren zeker niet talrijk genoeg, maar de oogst was heel behoorlijk, ook al moeten we toegeven dat de peulen zwart en behoorlijk plakkerig waren! Uiteindelijk hebben we ervan genoten en we denken dat er nu meer lieveheersbeestjes in de tuin zijn, want er zit geen spoor van bladluis meer op onze Oost-Indische kers.