De rabarber (Rheum x rhabarbarum of R. rhaponticum) behoort tot die winterharde vaste groenteplanten die vrij gemakkelijk te telen zijn. Dat is maar goed ook, want we zijn dol op de lichtzure smaak, die zo lekker is in jam, taart of crumble. Toch lijkt het erop dat ze in sommige tuinen problemen geeft: zwakke planten, magere bladstelen, ongewenste bloei, jonge scheuten die door mysterieuze beestjes worden opgegeten...
Dus, om voorgoed af te rekenen met armetierige rabarber, volgen hier enkele tips!
De juiste plek en de juiste grond
Zorg allereerst voor voldoende ruimte, want ook al stelt je plant in het kweekpotje nog weinig voor, hij groeit heel snel en breidt zich flink uit: een vierkante meter, of zelfs 1,5 vierkante meter per plant, is niet overdreven! In een koele, vochtige maar goed gedraineerde bodem komt rabarber het best tot zijn recht. Zet hem daarom idealiter in de halfschaduw… en vermijd de nabijheid van grote bomen die weliswaar voor koelte zorgen, maar in de zomer de neiging hebben al het beschikbare water op te nemen. Rabarber is gulzig en verlangt goede, humusrijke grond, die indien nodig wordt verbeterd met een royale hoeveelheid compost.
Geduld, wat verzorging en af en toe flink de schop erin…
Hoewel rabarber vrij snel groeit, heeft hij wat tijd nodig om zich te vestigen. Behalve bij bepaalde rassen zoals 'Glaskins Perpetual', oogst je pas na één of zelfs twee jaar, want bij jonge planten wordt aangeraden in het eerste jaar niets te oogsten (ik weet het, dat is frustrerend).
Wat de verzorging betreft: zoals we hebben gezien, is koelte de beste vriend van rabarber. Om het vocht vast te houden, is de oplossing royaal mulchen. Bij ons houden we ons niet in: in het najaar strooien we minstens 20 cm gevallen bladeren uit, af en toe wat gazonmaaisel en na elke oogst spreiden we de bladeren waarvan we niet goed weten wat we ermee moeten doen (behalve er insectengier van maken...) rond de voet van de plant. In het voorjaar of najaar is een flinke hoeveelheid compost altijd welkom en stimuleert die de productie. Als de plant ouder wordt, kan hij ten slotte minder gul worden: dat is een teken dat het tijd is om hem te scheuren. Wacht daarvoor tot het voorjaar en deel de wortelstok met een schop in meerdere stukken van één tot drie bladknoppen.
1) een gezonde rabarberplant dankzij regelmatige compostgift 2) de bloei van rabarber 3) De "bladknop" aan het einde van de winter 4) Een jonge rabarberplant
Help, mijn rabarber…
- Klein probleem nr. 1: mijn rabarber staat in bloei
Het is normaal dat een volwassen rabarberplant bloeit; het is natuurlijk gedrag dat bedoeld is om voor nageslacht te zorgen. Hoewel de bloei van rabarber spectaculair is, is die niet erg sierlijk en gaat ze ten koste van de dikte van de bladstelen. Het kost de plant ook veel energie: aarzel dus niet om de bloemstengels meteen bij het verschijnen te verwijderen. Als je wacht… ben je te laat!
- Klein probleem nr. 2: mijn rabarber blijft heel klein
In het overzicht van problemen in de moestuin hoort magere rabarber zeker bij de meest ergerlijke zaken. Meestal komt dat doordat hij niet op de juiste plek of in de juiste grond is geplant. Als de plant sterk genoeg lijkt om naar een geschiktere plek te worden verplaatst, aarzel dan niet om dat te doen… Zo niet, geef dan wat extra compost en mulch en let goed op het water geven, totdat hij zijn plek heeft gevonden.
- Klein probleem nr. 3: mijn rabarber wordt opgegeten
Ja hoor, alweer de schuld van de slakken… Inmiddels ken je het verhaal wel, als je me al een tijdje leest, toch? Strooi dus bij droog weer een klein lijntje as, gebruik wat korrels (granulaat) Ferramol en klaar is Kees!
Zo ben je helemaal klaar om mooie, krachtige en productieve rabarber te kweken! Wist je trouwens dat de Engelsen er dol op waren en dat hun passie voor rabarber zo ver ging dat ze hem in kelders forceerden, een beetje zoals witlof? Oogsten bij kaarslicht, wat is er romantischer?
Opmerkingen