Helenium Mardi Gras - Zonnekruid

Een weelderige, natuurlijke tuin is niet compleet zonder zonnekruid. Helenium 'Mardi Gras' is een middelgrote variëteit die aan het einde van de zomer vlammende en verkleurende margrietjes geeft, waar vlinders graag op afkomen. De lintbloemen zijn oranje en royaal besprenkeld met vermiljoen. De rechtopstaande, stevige stengels van deze robuuste vaste plant wiegen sierlijk in de wind boven een krachtig blad. Makkelijk te telen op een zonnige plek in vochthoudende grond, levert deze plant prachtige snijbloemen op.

Helenium-hybriden stammen vaak af van Helenium autumnale, een vaste plant uit Noord-Amerika die je meestal aan de rand van moerassen vindt. De cultivar 'Mardi Gras' biedt een zeer rijke, veranderende kleur en een vrij compacte groeiwijze. Hij heeft een opgaande habitus met stengels die ongeveer 60 cm hoog worden en 40 cm breed. De bladeren zijn frisgroen, lancetvormig en hebben een gladde rand; ze staan verspreid langs de stengels. In de maanden juli tot en met september verschijnt een overvloed aan bloemen aan de top van de stengels. De bloemen lijken op margrieten met een diameter van 5 cm. Ze hebben een centrum (de 'kegel') dat oranjebruin gekleurd is en geleidelijk plaatsmaakt voor gele meeldraden. Aan de buitenkant verkleuren de crème-oranje lintbloemen naar een vermiljoen tint, wat zorgt voor een harmonieus kleurenspel op één plant. De warme tinten van de bloei kondigen het begin van de najaarsbloeiers aan.

De Helenium 'Mardi Gras' is een robuuste, winterharde (tot -20°C) en zelden zieke plant die houdt van goed doorlatende, vochthoudende en gewone grond. Makkelijk in de teelt, staat hij graag op een zonnige standplaats, bijvoorbeeld in borders, perken of kuipen. Ondanks al deze kwaliteiten is zonnekruid nog steeds vrij zeldzaam in tuinen. Misschien omdat de warme tinten de herfst aankondigen; toch zijn ze de perfecte aanvulling op asters. Deze Helenium combineert uitstekend met andere najaarsplanten zoals asters of purperklokjes, maar kan ook gecombineerd worden met bladverliezende kardinaalsmutsen met prachtig blad, vaste chrysanten of rudbeckia's. Het viltige blad van bijvoorbeeld ezelsoren of salie laat de warme tint van de bloei extra mooi uitkomen.

De geslachtsnaam Helenium, gekozen door Linnaeus, lijkt aan deze plant te zijn gegeven vanwege de legende van Helena van Troje. De bloemen zouden zijn ontsproten uit de grond waar haar tranen vielen.