Fazantenbes - Leycesteria formosa

De Leycesteria formosa, ook wel Fazantenbes genoemd, is een sierstruik met een opgaande, bossige groei en een rijke bloei. Van juli tot oktober betovert hij met zijn kleine witte bloempjes die gedragen worden door lange, purperrode schutbladen in aren – heel decoratief. Later maken de bloemen plaats voor sappige, paarse bessen waar vogels dol op zijn. Het blauwgroene, halfwintergroene blad krijgt in het najaar prachtige geel-oranje tinten. Perfect voor een bloeiende haag, in het hart van een struikenborder of zelfs solitair!

De Leycesteria, ook wel Fazantenbes of Himalayahoningbes genoemd, is een struik uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). Oorspronkelijk komt hij uit Azië. Zijn naam dankt hij aan William Leycester, een Engelse magistraat met een passie voor plantkunde... en zijn bijnaam, zoals je kunt raden, aan zijn grote populariteit bij fazanten! Hij vormt een middelgrote struik met een opgaande, bossige habitus. Zijn stijve, holle, groene twijgen, die op latere leeftijd licht overhangen, geven hem een aantrekkelijk aanzien – zelfs in de winter wanneer ze kaal zijn. Hij heeft een snelle groei en bereikt op volwassen leeftijd ongeveer 2 meter hoogte en 1,5 meter breedte. De bloei vindt plaats in de late zomer/vroege herfst. De struik bedekt zich met kleine witte bloempjes omgeven door schutbladen in een rijke, diepe purperrode kleur, wat de struik een ietwat exotisch uiterlijk geeft. De ovale bladeren vormen een prachtig contrast met hun mooie blauwgroene kleur, die in het najaar geel-oranje wordt. De paarse vruchten zijn bolvormig en glanzend; ze verschijnen na de bloei, van augustus tot november. Vaak zijn de trossen tegelijkertijd aan de basis getooid met bessen en aan de top met bloemen.

De Leycesteria staat graag in de halfschaduw of in de niet-te-felle zon, in alle grondsoorten (bij voorkeur vruchtbaar en goed doorlatend); hij is robuust en bestand tegen ziekten, luchtvervuiling en kustomstandigheden. Snoei is niet verplicht, maar een korte, verjongende snoei van de stengels in het late voorjaar (maart) zorgt ervoor dat je Leycesteria met hernieuwde kracht uitloopt (de bloemen verschijnen op het eenjarige hout). Let op: de bessen, hoe verleidelijk ook, zijn vrij onverteerbaar... beter laat je ze aan de vogels over! Hij combineert prachtig met planten met paars blad, zoals de Japanse zuurbes 'Harlequin' of de zandkers. Hij vindt zijn plek in een bloeiende haag, in het hart van een struikenborder of zelfs solitair naast witte of lichtroze struikrozen en Mexicaanse oranjebloesem. Teelt in een kuip is ook mogelijk, maar denk eraan hem in de winter binnen te halen of te beschermen, want dan is hij kwetsbaarder dan in volle grond.