Lobelia speciosa Pink Flamingo
Lobelia speciosa Pink Flamingo - Scharlaken lobelia
Lobelia x speciosa Pink Flamingo
Scharlaken lobelia , Kardinaalslobelia , Kardinaalsbloem , Scharlakenlobelia
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
De Lobelia speciosa 'Pink Flamingo' is een onmiskenbaar charmante vaste plant voor de zomer, geliefd om haar delicate bloei en slanke silhouet. Ze vormt een opgaande, evenwichtige pol, bedekt met fijne stengels die bekroond worden door zachtroze bloemen met een exotisch uiterlijk. Ze vestigt zich gemakkelijk in matig vochtige tot vochtige, humusrijke grond en houdt van een zonnige of licht beschaduwde standplaats. Matig winterhard; ze verdraagt temperaturen rond de -10 tot -12°C, mits stilstaand water in de winter wordt vermeden. In de borderrand, aan de vijverrand of in een grote potbeplanting biedt deze lobelia een lange en stralende bloei, perfect om vlinders en bestuivers aan te trekken.
De Lobelia x speciosa 'Pink Flamingo' is een vaste plant die behoort tot de familie Campanulaceae. Dit cultivar is ontstaan uit hybridisaties tussen Lobelia cardinalis, L. fulgens en L. siphilitica, soorten afkomstig uit Noord-Amerika. 'Pink Flamingo' onderscheidt zich door haar zachtroze bloemaren, die contrasteren met de fellere tinten van haar ouders. De plant heeft een opgaande groeiwijze en vormt een pol van 75 tot 90 cm hoog, oplopend tot 1,20 m volgens sommige gegevens, met een breedte van 30 tot 40 cm. De bladeren, donkergroen van kleur, zijn smal en ovaal, gerangschikt in een bladrozet. De bloemstengels verschijnen in de zomer en dragen dichte aren van buisbloemen (Asteraceae) met twee lippen, 2 tot 5 cm lang. De honingbloei en nectarrijke bloei strekt zich uit van midzomer tot het vroege najaar. Het loof is bladverliezend en verdwijnt in de winter. De stengels zijn recht, niet houtig, en het wortelstelsel is vezelig, aangepast aan vochtige maar goed gedraineerde bodems.
In een tuin waar het licht danst tussen het gebladerte, ontvouwt de Lobélie 'Pink Flamingo' haar zachtroze aren, wat zorgt voor een toets van frisheid en verticaliteit. Om haar bloei te verheffen, combineer haar met de Agastache 'Blue Fortune', waarvan de blauwlavendel aren harmonieus contrasteren met het delicate roze van de lobelia. De Pennisetum alopecuroides 'Hameln', met zijn sierlijke pollen en pluimvormige bloeiwijzen, brengt een lichte textuur en subtiele beweging in de border. Ten slotte biedt de Salvia nemorosa 'Caradonna', met haar paarse aren en donkere stengels, visuele diepte en trekt bestuivers aan, waardoor een levendig en kleurrijk tafereel wordt voltooid.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Lobelia
x speciosa
Pink Flamingo
Campanulacées
Scharlaken lobelia , Kardinaalslobelia , Kardinaalsbloem , Scharlakenlobelia
Lobelia gerardi, Lobelia x gerardii
Tuinbouw
Andere Lobelia
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Lobelia-hybride 'Pink Flamingo' plant je bij voorkeur in het voorjaar. Hij staat graag in een goede, diepe, losse en vruchtbare tuingrond zonder teveel kalk, die in de zomer koel tot vochtig blijft. Zware grond wordt gewaardeerd, maar kan ten koste gaan van de winterhardheid. Over het algemeen wordt aangenomen dat Lobelia speciosa-hybriden korte vorst tot ongeveer -10 à -12°C kunnen weerstaan: in koude regio's is het raadzaam om een dikke beschermende mulchlaag rond de voet van de plant aan te brengen. De plant heeft geen steun nodig.
Afgezien van enkele eenjarige soorten, zijn de meeste Lobelia's uitstekende zomerbloeiende vaste planten, ook al staan ze bekend om hun matige winterhardheid: de meeste soorten en variëteiten die wij kweken, hebben al onze winters doorstaan. Het enige nadeel van sommige variëteiten, met name bij de hybriden, is dat ze soms kortlevend kunnen zijn: de pollen worden hol en gaan rotten. De beste manier om ze lang mee te laten gaan, is om de pollen elke 2 à 3 jaar te delen, bij voorkeur in het voorjaar. Zo verjongd, zullen ze je levenslange metgezellen zijn. Ze zijn allemaal bladverliezend; het loof verdwijnt in de winter volledig.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.