Pivoine arbustive Alice Harding - Paeonia (x) lutea
Pivoine arbustive Alice Harding - Paeonia (x) lutea
Paeonia lutea Alice Harding - Boompioen
Paeonia x lutea Alice Harding
Boompioen , Struikpioen , Moutanpioen , Pioenboom , Chinese boompioen
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
Paeonia 'Alice Harding' is een oud Frans ras van een halfheesterpioen. Het is een robuuste en meegaande hybride, met een vrij snelle groei voor een boompioen, en kenmerkt zich door een late, dubbele bloei met een lichte, citroenachtige geur en een helder, zuiver geel dat erg opvallend is. Hoewel de struik niet erg hoog wordt, is hij krachtig en tooit zich met weelderig, fris appelgroen blad. Winterhard en gemakkelijk te kweken in elke goede tuingrond op een beschutte plek in Nederland, zal hij zeer lange jaren leven zonder veel verzorging te vragen, mits hij zorgvuldig is aangeplant. Een zeer oude boompioen behoeft geen verdere beschrijving, je kunt er eenvoudigweg naar kijken, solitair of op de voorgrond van een heesterborder.
De boompioen 'Alice Harding' is een van de eerste rassen met gele bloemen. Hij draagt de genen van Paeonia delavayi var. lutea, een plant die endemisch is in de ondergroei van het zuidwesten van China, minder veeleisend dan andere boompioenen maar ook iets minder winterhard. De andere ouder is P. lactiflora 'Kinko', een ras van een vaste, kruidachtige Chinese pioen, verkregen in Japan. Deze twee pioenen uit het Verre Oosten zijn zeer goed bestand tegen kou. Ze behoren tot de ranonkelfamilie. 'Alice Harding' vormt een lichtvertakte struik, met weinig verhoute stengels en een ronde habitus, die over het algemeen 80 cm in alle richtingen bereikt. De korte, rechtopstaande twijgen dragen bladverliezend blad, dat in het voorjaar verschijnt en in het najaar valt. Het blad is verdeeld in lange, lancetvormige deelblaadjes, zeer glad, sterk generfd, roodachtig bij het uitlopen en snel verkleurend naar zachtgroen aan de bovenkant en blauwachtig groen aan de onderkant. De herfstkleuren zijn vaak prachtig, voordat het blad valt.
De bloei vindt gedurende 3 weken plaats in mei-juni, het is een van de laatste boompioenen die in de tuin bloeit. Een volwassen plant van 3 jaar oud draagt eerst één bloem en daarna steeds meer in de loop der tijd. Een plant van 20 jaar oud zal zich tooien met een vijftigtal zeer grote, solitaire bloemknoppen, die al vanaf het einde van de winter groen en rond zijn aan het uiteinde van de nieuwe scheuten. Daarna ontvouwen zich prachtige dubbele tot halfdubbele bloemkronen met een diameter van 12 tot 14 cm, hangend, boven het blad. De vele licht citroengele kroonblaadjes, met een nauwelijks zichtbare rode basis, omringen een hart dat wordt ingenomen door goudgele meeldraden, verstopt in al zijn tierelantijnen maar toch zichtbaar aan het einde van de bloei. Hun zeer zoete geur, die aan die van lelies doet denken, bevat citrusachtige tonen.
De boompioen is geen plant voor ongeduldige tuiniers. Hij neemt zijn tijd, maar de jaren van geduld worden beloond met het fantastische schouwspel dat deze weelderige struik creëert, die in het voorjaar onder de enorme bloemen bezwijkt. In de tuin wordt de pioen 'Alice Harding' bij voorkeur een beetje verhoogd geplaatst, zodat je de hangende bloemen goed kunt bewonderen. Zet hem bijvoorbeeld in een verhoogde border aangelegd tegen een muur, voor een haag of in een grote pot op de muur die het terras afscheidt. Kies altijd een plek beschut tegen de wind, luchtig en licht. De gele bloemen komen mooi uit bij andere witte, rode (Paeonia tenuifolia) of oranje pioenen, of bij Engelse rozen in zalmkleurige tinten (Grace, Lady of Shalott). Dit ras combineert ook goed met andere vaste planten zoals blauwe irissen, klokjes of kattenkruid.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Paeonia lutea Alice Harding - Boompioen in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Paeonia
x lutea
Alice Harding
Ranunculaceae
Boompioen , Struikpioen , Moutanpioen , Pioenboom , Chinese boompioen
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
Plaats de Pioen 'Alice Harding' bij voorkeur in de halfschaduw, of in de zon in onze noordelijke streken (in Nederland). Zes uur zon per dag is nodig voor een prachtige bloei. De ochtendzon wordt gewaardeerd, terwijl brandend hete situaties vermeden moeten worden. Van september tot mei, behalve bij vorst, plant u hem in een vruchtbare en diepe, licht zure, neutrale of zelfs licht kalkhoudende grond, die fris maar goed gedraineerd is zodat de wortels niet rotten. Eenmaal goed gevestigd in een diepe grond, heeft de boompioen in de zomer geen extra water nodig in onze streken, vooral niet bij soorten die vroeg in het voorjaar bloeien. De winterhardheid is uitstekend, maar de bloemknoppen kunnen beschadigd raken door harde of droge, koude wind.
Gemakkelijk in onderhoud, vragen boompioenen weinig verzorging maar verdienen een zorgvuldige aanplant. Maak bij het planten een ruim gat van 40 tot 50 cm diep en minstens even breed. Vul dit met een mengsel van tuingrond, bladaarde en rivierzand of grind als uw grond erg zwaar en compact is. Voeg in de bodem van het plantgat gemalen hoornmeel, beendermeel en gedroogde bloedmeel toe. De planten niet te strak aandrukken voor een goede luchtcirculatie. De boompioen heeft een hekel aan wortelconcurrentie van andere planten; houd een onderlinge afstand van 1 meter aan. De ent moet ongeveer twintig centimeter onder de grond komen, zodat de plant zich geleidelijk van de onderstam kan losmaken. Geef de eerste twee jaar, van maart tot september, royaal water met tussenpozen van 8 tot 5 dagen. Pioenen staan bekend als honkvast. Daarom moet u ze na aanplant niet meer verplaatsen. Vermijd snoei, tenzij de plant van onderen kaal wordt. Knip in dat geval terug op de scheuten aan de basis. Zet een steunstok om de bloemstengels te ondersteunen en verwijder uitgebloeide bloemen tijdens het seizoen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.