Peltandra virginica - Arum van Virginia
Peltandra virginica - Arum van Virginia
Peltandra virginica - Arum van Virginia
Peltandra virginica
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Beschrijving
De Peltandra virginica of Pijlkruid van Virginia lijkt op de Aronskelken, die tot dezelfde botanische familie behoren. Het is een waterplant die in ondiep water groeit en geschikt is voor de meeste siervijvers. De plant is vooral decoratief door het prachtige groene, pijlvormige blad dat ruim boven het wateroppervlak uitsteekt. De bloei met groengele schutbladeren verschijnt rond juni.
Peltandra behoort tot de Aronskelkfamilie (Aracées), die meer dan honderd geslachten telt, voornamelijk in tropische en subtropische gebieden (die we kennen als kamerplanten zoals Spathiphyllum en Scindapsus), maar enkele ook in gematigde klimaten. Zoals de Peltandra virginica, die winterhard is tot minimaal -20°C. Deze plant is oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van het Amerikaanse continent, waar hij algemeen voorkomt in de Atlantische kustvlakten, van Maine in het noorden tot Florida in het zuiden. Hij is ook genaturaliseerd in Californië en delen van Canada. Hij groeit in vochtige gebieden zoals moerassen, veengebieden, vijvers en meren. De plant is bladverliezend in de meeste staten, maar blijft groenblijvend in gebieden met een mild klimaat.
Deze aronskelk ontwikkelt zich via wortelstokken die zich geleidelijk uitbreiden, zonder echt woekerend te zijn, en nieuwe bladeren vormen. De grote bladeren, gedragen door lange, ronde bladstelen die tot 70 cm lang kunnen worden, hebben een mooie frisgroene kleur (lichter bij het uitlopen) met een licht glanzend oppervlak. Ze zijn zeer decoratief en hebben een pijlvormige bladbasis (sagitté), dat wil zeggen in de vorm van een pijlpunt of speerpunt, met een bovenste deel dat in een punt eindigt en twee grote lobben aan de basis. De lobben hebben een min of meer afgeronde punt. De bladeren worden 25 tot 30 cm lang en ongeveer half zo breed. Gedragen door hun lange bladstelen steken ze ruim boven het water uit, eerst licht opgerold en naar de hemel gericht, later horizontaal uitgespreid of zelfs iets overhangend.
In juni produceert de Peltandra een opmerkelijke bloeiwijze, typisch voor de Aronskelkfamilie, in de vorm van een langgerekte bloeikolf (spadix) met een geelachtige kleur, omhuld door een groengeel schutblad (spathe). De spathe is ongeveer 15 cm lang en 2,5 tot 3 cm breed en opent zich licht in het midden, waardoor de spadix zichtbaar wordt. Te onopvallend om echt sierwaarde te hebben, vallen de schutbladeren vaak weg tussen het groen.
Door zijn gemiddelde groeiomvang is de Peltandra ook geschikt voor een kleine vijver, samen met andere decoratieve waterplanten zoals de Sagittaria sagittifolia of Pijlkruid, waarvan de opstaande bladeren lijken op die van de Pijlkruid van Virginia. In juli-augustus produceert deze mooie witte bloemen met een paars hart. Op de oever kunt u enkele pollen Juncus inflexus 'Blue Dart' plaatsen, die met hun stijve, zeer smalle blauwgroene bladeren voor een verticale, blauwachtige accent zorgen. De Nymphaea 'Aurora' is een winterharde waterlelie met prachtige oranje, stervormige bloemen, ook zeer geschikt voor kleine siervijvers.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Peltandra
virginica
Araceae
Arum virginicum, Peltandra undulata
Noord-Amerika
Andere Waterplanten vaste
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Peltandra virginica plant je onder 5 tot 20 cm water, in gewone tuingrond, bijna neutraal (van licht zuur tot licht alkalisch). Hij kan ook geplant worden op zeer vochtige oevers. De plant groeit zowel in volle zon als in halfschaduw en verdraagt zelfs diepere schaduw. Deze plant vormt wortelstokken waarmee hij zich uitbreidt, zonder echter invasief te worden.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.