Eucalyptus websteriana (zaad) - Gomboom
Eucalyptus websteriana (zaad) - Gomboom
Eucalyptus websteriana
Gomboom
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
De Eucalyptus websteriana is een langzaam groeiende soort die zelden een kleine boom vormt, maar vaker een struik met meerdere stammen. Hij groeit zowel in de breedte als in de hoogte en heeft een zeer decoratieve schors met roodachtige tinten. Door zijn beperkte hoogte van maximaal 5 meter en zijn spreidende groeiwijze komt het decoratieve, blauwgroene hartvormige blad op volwassen leeftijd het beste tot zijn recht. In de zomer produceert hij een aangename lichtgele bloei, ook al is die niet zo spectaculair als bij andere soorten. Hij verdraagt alleen zeer milde winters (winterhard tot ongeveer -5°C) en moet in het grootste deel van Nederland in een pot worden gekweekt. Zaaien geeft wisselende resultaten, maar blijft interessant omdat zijn groei vrij snel is.
Het geslacht Eucalyptus omvat een grote groep planten met bijna 800 soorten. Het bevat zowel kleine struiken als reusachtige bomen die meer dan 90 meter hoog kunnen worden, zoals Eucalyptus regnans of E. nitens. Al deze soorten behoren tot de Myrtenfamilie (Myrtaceae), die veel voorkomt in tropische en warme gematigde streken, waaronder onze mediterrane Mirte of de prachtige Metrosideros.
De Eucalyptus websteriana maakt deel uit van de "mallee"-groep (spreek uit als "malli"), struikachtige soorten van 4 tot 5 meter hoog en even breed, die aan de basis een lignotuber vormen. Dit gezwollen ondergrondse orgaan stelt de plant in staat om opnieuw uit te lopen wanneer het bovengrondse deel door vuur is vernietigd, wat vaak voorkomt in Australië, hun land van herkomst. Deze soort is meer specifiek endemisch in het zuidwesten van West-Australië, waar hij groeit in een zeer klein geografisch gebied. Het is een semi-aride regio, gekenmerkt door goed doorlatende rotsachtige grond. De struik vormt daar zelden een kleine boom, maar vaker een grote struik met meerdere stammen die hem een spreidende groeiwijze geven, even breed als hoog. Hij wordt dan ook vaak slechts 3 tot 5 meter hoog (maximaal 6 meter), met een vergelijkbare breedte. De schors is bijzonder decoratief, met een vrij levendige roodbruine kleur en afschilfering die de esthetiek versterkt. De jonge twijgen zijn ook rood, wat een mooi contrast vormt met het blad. Dat blad vertoont tinten waarin groen, grijs en blauw (bij het uitlopen) zich vermengen. De bladeren staan afwisselend of op sommige plaatsen bijna tegenover elkaar en krijgen op volwassen leeftijd een originele hartvorm, of kunnen ook omgekeerd eivormig zijn. Deze variaties zijn typisch voor Eucalyptus en dragen bij aan hun charme. Ze zijn klein en worden maximaal 3 cm breed en 4,5 cm lang. In een pot gekweekt zou deze Eucalyptus gemakkelijk voor een pseudo-bonsai kunnen doorgaan.
De bloei verschijnt in ons klimaat meestal tussen mei en juli, in de vorm van kleine bloemen die niet groter worden dan 1,5 cm in diameter. De lichtgele kleur en de opvallende meeldraden zijn wat de bloem mooi maakt. Minder spectaculair dan de soorten met rode bloei, maar toch vrij decoratief omdat hij goed tot zijn recht komt tegen het blad en door de kleine omvang van de plant.
Deze groenblijvende Eucalyptus verdraagt korte vorstperiodes en is goed bestand tegen droogte en rotsachtige grond. Hij zal dan ook goed gedijen in vorstvrije, zonnige standplaatsen of in enkele droge microklimaten, zoals beschutte locaties in de duinen.
Met een vrij snelle groei (40 tot 50 cm per jaar na twee jaar) is deze Eucalyptus interessant om te zaaien, omdat hij snel een volwassen struik zal vormen. U kunt een zeer visueel tafereel creëren door hem te combineren met andere houtige planten met decoratieve eigenschappen, zoals de Arbutus andrachne, die ook een leuke bloei produceert met kleine witte klokjes, gevolgd door zeer decoratieve rode vruchten. Voor een ronduit exotische uitstraling in uw tuin kunt u kiezen voor Callistemons, waarvan de bloemen in flessenborstelvorm bijzonder spectaculair zijn. En om het geheel compleet te maken, is er niets beter dan een Brachychiton rupestris, ook een Australische flessenboom, waarvan de gezwollen stam bijzonder aantrekkelijk is.
```{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Eucalyptus
websteriana
Myrtaceae
Gomboom
Australië
Aanplant en verzorging
Bij deze soort blijven de zaden lang kiemkrachtig wanneer ze onder goede omstandigheden worden bewaard (droog en donker). Het zaaien kan in het vroege voorjaar gebeuren, of eventueel in het najaar.
Zaai de zaden op het oppervlak van een poreuze zaai- en stekgrond (u kunt perliet toevoegen aan een kant-en-klare zaai- en stekgrond). Na het besproeien zullen de zaden vanzelf in de poriën van de grond zakken. U kunt ze zeer licht afdekken (maximaal 2-3 mm substraat) om ze op hun plek te houden, maar begraaf ze vooral niet diep. Besproei voorzichtig met een fijne vernevelaar om de zaden niet te verstoren. Plaats de zaailingen op een warme, schaduwrijke of halfschaduwrijke plek om uitdroging te voorkomen. U kunt een kweekkasje (minikasje) gebruiken om een temperatuur tussen 18°C en 22°C te handhaven; een gelijkmatige warmte bevordert de kieming. Zorg ook voor een constante vochtigheid, waarbij u erop let dat de grond niet uitdroogt, maar ook niet volledig verzadigd raakt met water, wat zou leiden tot een voor de kiemplanten fatale smeul (verwelkingsziekte). De kieming vindt doorgaans plaats binnen 10 tot 28 dagen onder optimale omstandigheden, maar kan zich uitstrekken tot zes weken.
Het slagingspercentage is zeer variabel en kan variëren van 30 tot 70%, maar soms slechts 5% benaderen! Het lijkt erop dat een voorweken van de zaden in water vóór het zaaien het kiemingspercentage licht zou verbeteren door de imbibitie van de zaden.
Wanneer de kiemplanten 3 tot 4 echte bladeren hebben ontwikkeld, verspen (uitplanten) ze dan in kweekpotjes om ze te laten groeien, en plant ze daarna in de vollegrond na de laatste nachtvorst (als u in een gebied woont met zeer zachte winters, waar de vorst kort en beperkt is tot -5°C/-6°C) of in een pot/container overal elders.
Deze soort groeit goed op een zonnige standplaats en in goed gedraineerde grond en verdraagt droogte veel beter dan een teveel aan water. Ze verdraagt ook goed stenige bodems, of zelfs licht kalkhoudende grond als deze goed gedraineerd is. Het ideaal is echter een bodem met een pH-neutrale of licht zure grond, in een bereik van 6 tot 7.
Wanneer zaaien?
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Onlangs bekeken artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De op onze website vermelde plantperiode geldt voor gebieden in USDA-zone 8b (Westkust en grote steden: Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Haarlem).
Deze kan variëren afhankelijk van waar u woont:
- In het binnenland (Eindhoven, Tilburg, Breda, Nijmegen, Arnhem) moet u in het voorjaar 1 tot 2 weken later planten en in het najaar 1 tot 2 weken eerder dan de aangegeven data, om de in maart nog vaak voorkomende nachtvorst en de eerste koude dagen in oktober te vermijden.
- In het noordoosten (Groningen, Assen, Zwolle, Enschede, Leeuwarden) kunt u het beste in het voorjaar (april–mei) planten, zodra het risico op nachtvorst voorbij is, of in het najaar (september–oktober), bij voorkeur in periodes zonder harde wind die de pas aangeplante bomen kwetsbaar maakt.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor gebieden in USDA-zone 8b (Westkust en grote steden: Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Haarlem).
Deze kan variëren afhankelijk van waar u woont:
- In het binnenland (Eindhoven, Tilburg, Breda, Nijmegen, Arnhem) zal de bloei 1 tot 2 weken later plaatsvinden dan de aangegeven data, vanwege iets koudere winters en vaker voorkomende voorjaarsvorst dan in de kuststreek.
- In het noordoosten (Groningen, Assen, Zwolle, Enschede, Leeuwarden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden. Deze zal voornamelijk tussen april en juni plaatsvinden, waarbij de beperkende factor de late vorst is in combinatie met koude winden vanuit de Noordzee en de continentale vlakten.