Acacia baileyana - Mimosa

De Acacia baileyana, ook wel Bailey's Mimosa genoemd, is een Australische soort die bij veel tuiniers nog vrij onbekend is. Dat is onterecht, want hij heeft uitzonderlijke sierwaarde, is makkelijk te kweken en redelijk winterhard voor een mimosa, tot ongeveer -8 °C. Het is een kleine, groenblijvende boom met lange, soepele takken bedekt met fijnverdeeld, blauwgrijs blad. De bloei is massaal, in een stralend geel, aan het eind van de winter of in het vroege voorjaar. De struik past zich aan aan arme grond, verdraagt droogte perfect en vormt geen uitlopers. Een ware zonnestraal in de tuin of op het terras!

De mimosa's moeten niet worden verward met de boom die wij acacia noemen, die tot het botanische geslacht *Robinia* behoort. Ze horen bij de vlinderbloemenfamilie, net als luzerne en lupinen. De Acacia baileyana is een struik afkomstig uit Tasmanië en Australië, meer specifiek uit het zuidelijke deel van Nieuw-Zuid-Wales. Hij wordt meestal geënt op Acacia retinodes (de vier-seizoenen mimosa) wat het voordeel heeft dat hij niet uitlopervormend is en teelt in kalkhoudende en zeer droge grond mogelijk maakt. Op zijn eigen wortels gekweekt, verdraagt deze mimosa een teveel aan kalk slecht. Met zijn soepele, ronde vorm, gedragen door lange, een beetje overhangende takken, bereikt hij in ons klimaat ongeveer 4 meter in alle richtingen op volwassen leeftijd. Zijn groei is snel; een exemplaar dat twee jaar in de vollegrond staat, kan in een gematigd klimaat al meer dan 2 meter hoog worden. Zijn levensduur is ongeveer 10 tot 15 jaar. De bast heeft dezelfde blauwgrijze tint als het volwassen blad. De zeer talrijke bloemknoppen verschijnen al aan het eind van de zomer op de twijgen. De bloei vindt plaats van januari tot maart, afhankelijk van het klimaat en de weersomstandigheden, en duurt ongeveer 3 weken. De kleine, ronde bloemen zijn heldergele meeldraadbolletjes, verzameld in trossen in de bladoksels aan het uiteinde van de twijgen. Hun geur is licht, het best waarneembaar tijdens de warmste uren van de dag. Het blad van Bailey's mimosa bestaat uit kleine, fijn verdeelde blaadjes in minuscule, blauwachtig grijze deelblaadjes. De struik zelf kan korte vorstperiodes van ongeveer -8/-10°C weerstaan, maar de onderstam, die minder winterhard is, gaat bij temperaturen onder -5 °C dood als hij niet beschermd is. Omdat het wortelstelsel vrij oppervlakkig is, is het raadzaam deze mimosa op een plek te planten die beschut is tegen harde wind.

De Bailey's Mimosa kan, wanneer hij in de vollegrond wordt geplant in een mild klimaat, als solitair worden geplaatst, beschut tegen harde wind, of in een heesterborder. Je kunt hem combineren met andere vorstgevoelige, exotisch ogende struiken, zoals de Caesalpinia gilliesii, de Sesbania punicea, de escallonia's, of met groenblijvende ceanothussen. Je kunt hem in heel Nederland in pot kweken, door hem tegen wintervorst te beschermen in een kas of een zeer licht verwarmde serre.