Sambucus tigranii - Vlier rood

De Sambucus tigranii, ook wel Armeense vlier genoemd, is een grote sierstruik die opvalt door zijn jonge, roodoranje scheuten, zijn vroege voorjaarsbloei in crèmegeel en zijn trossen met grote rode vruchten die in augustus-september rijpen. De vruchten zijn eetbaar na het koken, hebben een zoete smaak en zijn zeer geliefd bij vogels. Deze vlier is perfect voor een vrije haag met een natuurlijke uitstraling of voor een bosje bij fruitbomen, waar hij veel bestuivers aantrekt.

De Sambucus tigranii is een botanische soort die in Armenië en Georgië groeit tot op 1500 meter hoogte. Deze plant, die in het wild zeldzaam is geworden, geeft de voorkeur aan vruchtbare, humusrijke en enigszins vochtige bodems die rijk zijn aan stikstof. Hij verdraagt ook iets armere, kalkhoudende en drogere grond, maar zijn groei zal dan wat langzamer zijn. Het is een grote, bladverliezende struik uit de familie Adoxaceae of Viburnaceae, afhankelijk van de classificatie. De plant heeft een meer boomachtig dan echt struikachtig port, is luchtig opgebouwd en heeft één of meerdere kleine stammen met licht overhangende twijgen. Deze snelgroeiende Armeense vlier bereikt in 5 tot 7 jaar een hoogte van 3 tot 5 meter en een breedte van 2 tot 3 meter. De schors is licht van kleur en gegroefd. De soepele twijgen dragen bladverliezend blad. Het loof is vol en bestaat uit tegenoverstaande bladeren, verdeeld in 7 tot 9 langwerpige deelblaadjes met fijn getande randen, 15-20 cm lang. De kleur is donkergroen. De nectarrijke en drachtgevende bloei bestaat uit kegelvormige pluimen met crèmegele, stervormige bloemen aan het uiteinde van de stengels, tussen maart en april, afhankelijk van het klimaat. Hierna vormen zich prachtige trossen met zeer decoratieve, ronde en glanzend rode bessen, die in augustus-september rijpen en een waar feestmaal zijn voor vogels.

De Armeense vlier is een echte verzamelaarsplant en lijkt sterk op de trosvlier (Sambucus racemosa). Net als zijn nauwe verwant is het een prachtige, natuurlijke struik die de biodiversiteit bevordert. In een vrije haag of een bosje op een talud combineert u hem bijvoorbeeld met hazelaars, een bladverliezende kardinaalsmuts 'Red Wine' of een Arnolds lijsterbes 'Pink Veil' om te genieten van hun decoratieve vruchtdracht en herfstkleuren. Hij combineert ook goed met eikenbladhortensia's (Hydrangea quercifolia) en Perzisch ijzerhout (Parrotia persica).

In de tuin:

Vlierblad staat erom bekend het composteringsproces te versnellen. Gier van zwarte vlierblad is nuttig in de biologische tuinbouw voor de bestrijding van valse meeldauw, bladluis en knaagdieren: laat 1 kg blad enkele dagen weken in 10 liter water en spuit het met mate. U kunt hem ook in een boomgaard planten, waar hij vogels aantrekt die insecten eten.