

Opuntia dulcis - Schijfcactus


Opuntia dulcis - Schijfcactus


Opuntia dulcis - Schijfcactus


Opuntia dulcis - Schijfcactus


Opuntia dulcis - Schijfcactus


Opuntia dulcis - Schijfcactus
Opuntia dulcis - Schijfcactus
Opuntia dulcis
Schijfcactus , Vijgcactus , Cactusvijg
Home or relay delivery (depending on size and destination)
Schedule yourself the delivery date,
and choose your date in cart
This plant benefits a 12 months rooting warranty
Meer informatie
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Description of Opuntia dulcis - Schijfcactus
De Opuntia dulcis is een variëteit van eetbare cactusvijg en voldoende winterhard om in veel gebieden in de vollegrond gekweekt te worden, mits hij op een zonnige plek staat in een bodem die in de winter geen water vasthoudt. Het is een elegante Opuntia, met een opgaande groeiwijze en decoratieve stekels, waarvan de vruchten een zoete, zachte smaak hebben. De bloei met halfgevulde, geel-oranje kroonbladen en een rood hart is in het late voorjaar zeer aantrekkelijk. Winterharde schijfcactussen worden buiten gekweekt, in de volle grond en uit de buurt van looproutes, zodat ze hun ware karakter kunnen tonen, dat van de droge landschappen van Noord-Amerika.
De Opuntia dulcis, een naaste verwant van de cactusvijg (Opuntia ficus-indica), is een vetplant zonder echte bladeren uit de cactusfamilie. Deze botanische soort is oorspronkelijk afkomstig uit een gebied dat zich uitstrekt van West-Texas tot Arizona. Hij heeft een gemiddelde grootte en een elegante, opgaande, polvormige groeiwijze. Een volwassen exemplaar bereikt onder optimale omstandigheden een hoogte tot 1,20 m en een breedte van 80 cm. De groei is matig snel; de plant produceert 1 of 2 nieuwe schijfstammen (cladodiën) per jaar van het voorjaar tot het najaar. De vegetatie bestaat uit schijfstammen (cladodiën) die als het ware op elkaar gestapeld zijn. Ze zijn afgeplat, vlezig, dik, omgekeerd eivormig en meten 16 tot 25 cm lang bij 12 tot 15 cm breed. De basis van de plant verhout naarmate hij ouder wordt. Het oppervlak van de cladodiën is blauwgroen van kleur en voorzien van grote, ivoorwitte stekels die aan de basis bruiner zijn, gegroepeerd in tweetallen of viertallen. Kleine kussentjes, de areolen, zijn voorzien van minuscule, transparante stekeltjes die glochiden worden genoemd en zeer gevaarlijk zijn bij het hanteren. De bloei vindt plaats van eind mei tot juli, afhankelijk van het klimaat. Er verschijnen meerdere bloemen aan de rand van de schijfstammen, vooral aan de uiteinden. Hun kleur is een warm geel met een oranje tint en een rodere keel. De ronde bekerbloemen bestaan uit meerdere bloemblaadjes met een fijne, licht doorschijnende textuur. Ze maken plaats voor vruchten die bij rijpheid rood tot paars van kleur zijn, omgekeerd eivormig tot omgekeerd kegelvormig, en 3,5 tot 4,5 cm lang en 2,5 tot 3 cm in diameter. Deze vruchten zijn glad, hebben enkele areolen met weinig glochiden en zijn bijna zonder stekels. Het vruchtvlees is sappig en zoet, en kan roze, paars, rood of groenachtig zijn.
Te kweken in de vollegrond in onze niet al te koude streken, verrast deze cactusvijg in een minimalistisch decor. Hij is spectaculair tegen een achtergrond van rotsen en een blauwe lucht, en structureert op natuurlijke wijze exotische, eigentijdse tuinen. Hij beschermt effectief de grenzen van een droge en wilde tuin als hij wordt geplaatst voor een defensieve haag, die daardoor extreem afschrikwekkend wordt. Hij past perfect tussen winterharde agaven, Nolina's en boomvormige wolfsmelk. Combineer hem met redelijk winterharde zuilcactussen: Cleistocactus strausii of Cylindropuntia imbricata. Het is raadzaam hem uit de buurt van looproutes en kinderen te houden vanwege zijn gevreesde stekels.
Het eten van de vruchten: verwijder voorzichtig de minuscule maar gevreesde stekeltjes door ze te 'flamberen' zoals bij gevogelte. Snijd ze daarna doormidden en schep het vruchtvlees eruit met een theelepeltje.
Let op, de Opuntia is misschien een 'taaie rakker', maar zijn schijfstammen breken bijzonder gemakkelijk af! Is er een schijfstam (cladodium) afgevallen tijdens transport of hantering? Geen zorgen, dit is juist hoe deze veroveraar zich in de natuur verspreidt: elke schijfstam die op de grond valt, kan namelijk een hele nieuwe plant voortbrengen! Dit is een mooie kans om een nieuwe Opuntia te krijgen: laat de schijfstam simpelweg een paar dagen aan de lucht liggen, zodat het weefsel kan callus vormen. Plant deze schijfstam vervolgens verticaal, met 1/3 van het oppervlak onder de grond, in een pot met goede drainage en een mengsel van zand en potgrond. Zet hem in de volle zon, geef water wanneer je eraan denkt, hij groeit vanzelf!
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Report an error
Opuntia dulcis - Schijfcactus in pictures




Flowering
Foliage
Plant habit
Botanical data
Opuntia
dulcis
Cactaceae
Schijfcactus , Vijgcactus , Cactusvijg
Noord-Amerika
Other Opuntia
Bekijk alles →Planting of Opuntia dulcis - Schijfcactus
Plant de Opuntia dulcis in het voorjaar of het vroege najaar, op een plek in de volle zon. In warme, droge streken kan ook halfschaduw. De bodem mag het liefst arm zijn, zelfs steenachtig, kalkhoudend, zanderig, maar moet perfect waterdoorlatend zijn: Hij verdraagt wat wintervochtigheid in poreuze grond die geen water vasthoudt, en houdt van droge, zelfs dorre grond in de zomer. De plant is winterhard tot -14°C. De schijfstammen (cladodia) kunnen in de winter soms wat slap worden door de kou, maar 'veren weer op' in het voorjaar. Deze soort is ook bestand tegen zeewind en kan dus aan de kust worden gekweekt. In ons klimaat zijn er geen bekende ziekten of plagen.
Substraat voor teelt: 3/4 potgrond + 1/4 tuinaarde + organische meststof voor planten in pot. Zanderige, zeer steenachtige grond, arm aan klei voor de teelt in volle grond.
Vermeerdering door stekken van een schijfstam (cladodium) is eenvoudig: neem een segment af bij een verbinding, leg het enkele dagen op een substraat zoals cactusaarde, tot zich een beschermend laagje (callus) heeft gevormd. Steek de basis van de stek dan iets dieper in de grond en geef regelmatig water. De plant zal pas bloemen en vruchten dragen als hij 3 jaar oud is.
Verwerk uw cactussen altijd met handschoenen en een veiligheidsbril.
When to plant?
Where to plant?
Care
This item has not been reviewed yet; be the first to leave your review about it.
Similar products
You have not found what you were looking for?
Hardiness (definition)
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.










