Spiranthes ochroleuca - Schroeforchis
Spiranthes ochroleuca - Schroeforchis
Spiranthes ochroleuca - Schroeforchis
Spiranthes ochroleuca
Schroeforchis , Herfstschroeforchidee , Welriekende schroeforchis , Knikkende schroeforchis , Herfst-schroeforchis
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
De Spiranthes ochroleuca is een charmante aardorchidee afkomstig uit Noord-Amerika. De lokale naam "yellow nodding lady's tresses", wat je zou kunnen vertalen als "gele, knikkende damesvlechten", verwijst naar zijn zeer originele bloei. De bloeiwijzen bestaan namelijk uit tientallen kleine wit-gele bloempjes die in een spiraal om de bloemstengels lijken te zijn gevlochten. Deze lichtgeurende botanische soort verspreidt een wilde charme die perfect past in een natuurlijke tuin. Winterhard tot in de puntjes, hij groeit op een zonnige tot licht beschaduwde standplaats.
Het geslacht Spiranthes is een van de 850 geslachten binnen de Orchidaceae-familie, de grootste plantenfamilie qua aantal soorten (ongeveer 25.000!) en ook een van de meest diverse. Hoewel de meeste orchideeën epifyten zijn (die bomen als steun gebruiken om te groeien), zijn er ook aardorchideeën die, net als de Venusschoentjes (Cypripedium) of de Spiranthes, geworteld in de grond groeien. Dit geslacht omvat ongeveer veertig soorten, voornamelijk uit Amerika, waarvan slechts drie of vier van oorsprong uit Eurazië komen. Het is gemakkelijk te herkennen aan de spiraalvormige (of meer precies, cirkelvormig helixvormige) bloeiwijzen.
Spiranthes ochroleuca is een botanische soort uit Noord-Amerika waarvan het natuurlijke verspreidingsgebied de hele zone beslaat van Tennessee en South Carolina tot in het zuiden van Canada (provincie Ontario). Je vindt hem in droge, open bossen, graslanden, droge tot matig vochtige velden en heidegebieden, en langs wegen, allemaal plekken waar de vegetatie laag en open is. Deze bladverliezende vaste plant begint vanuit een wortelstok met fijne wortels, waaruit in het voorjaar drie tot vijf bladeren ontstaan die een rozet vormen. De bladeren zijn zeer langwerpig, 5 tot 21 cm lang en 1 tot 3-4 cm breed. Ze hebben een mooie, middengroene kleur en een spitse punt. Ze ontspringen aan de basis, groeien eerst recht omhoog en buigen daarna licht naar buiten. De bloei is laat en vindt plaats in september-oktober, gedurende ongeveer een maand. Er vormt zich dan een dunne, bladloze bloemstengel die bij sommige exemplaren wel 50-55 cm hoog kan worden. Het bovenste deel bestaat uit een aar van 7 tot 12 cm lang. Deze is opgebouwd uit een vijftigtal kleine bloempjes in wit en geel, sessiel (direct op de stengel vastgezet zonder steel). De stengel en de bloemen zijn merkwaardig genoeg bedekt met een dons van kleine haartjes, maar de grootste originaliteit van de bloeiwijze is de spiraalvormige rangschikking van de bloemen, die op een haarvlecht lijkt. De witte bloemen zijn namelijk zijwaarts gebogen, waardoor ze samen met de groene, bloemschutbladen – geminiaturiseerde, getransformeerde blaadjes (slechts 15 mm lang) aan de basis van elke bloem – een bijzonder patroon vormen. Het zijn deze opeenvolgende kruisingen die een gevlochten kapsel suggereren. De bloemen zijn ongeveer 15 tot 17 mm lang, de kelkbladen 6 tot 14 mm en de lip (het onderste bloemblad), vaak geel van kleur, 7 tot 12 mm. De bloembladen en kelkbladen, elk drie in getal, staan niet wijd uit zoals bij veel orchideeën, maar liggen dicht bij elkaar en vormen zo een bijna buisvormige, geknikte bloem die aan het uiteinde trompetvormig opengaat. Deze vorm is perfect aangepast aan bestuiving door hommels in zijn natuurlijke gebied. Als de bloei eindigt, verwelken de bladeren en gaat de plant in winterrust.
De Spiranthes ochroleuca zal liefhebbers van botanische soorten en natuurlijke tuinen aanspreken. Geplant in de zon, vindt hij zijn tegenhanger voor de halfschaduw in de Bletilla striata, een andere charmante aardorchidee met kleine roze bloempjes die mooi afsteken tegen het lichtgroene blad. Deze andere soort bloeit in juni-juli en biedt je dus een bloei op een ander moment. Landelijk ogende siergrassen, zoals Eragrostis spectabilis 'Great Plains', passen ook perfect in de sfeer van je natuurlijke scène. Een groot deel van het jaar relatief onopvallend, transformeert deze plant in de zomer wanneer hij bedekt raakt met een wolk van purperroze aartjes.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Spiranthes
ochroleuca
Orchidaceae
Schroeforchis , Herfstschroeforchidee , Welriekende schroeforchis , Knikkende schroeforchis , Herfst-schroeforchis
Noord-Amerika
Andere Tuinorchideeën
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Deze zeer resistente orchidee houdt van droge tot matig vochtige bodems, bij voorkeur neutraal van samenstelling. Zet hem op een plek met niet te felle zon of eventueel in halfschaduw, waar hij zich uitbreidt tot meer of minder dichte kolonies als de omstandigheden hem bevallen. Het is aan te raden om uitgebloeide bloemen te snoeien om te voorkomen dat de plant zich uitput door zaad te produceren dat toch niet gemakkelijk ontkiemt. Let op naaktslakken, die dol zijn op jonge bladeren!
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De plantperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
Deze varieert afhankelijk van uw woonplaats:
- In mediterrane gebieden (Marseille, Madrid, Milaan, enz.) zijn de herfst en winter de beste plantperiodes.
- In continentale gebieden (Straatsburg, München, Wenen, enz.) moet u het planten in het voorjaar 2 tot 3 weken uitstellen en in het najaar 2 tot 4 weken vervroegen.
- In bergachtige gebieden (Alpen, Pyreneeën, Karpaten, enz.) kunt u het beste aan het einde van de lente (mei-juni) of aan het einde van de zomer (augustus-september) planten.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt aangegeven, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, enz.)
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In zones 9 tot 10 (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de bloei ongeveer 2 tot 4 weken eerder plaatsvinden.
- In zones 6 tot 7 (Duitsland, Polen, Slovenië en lagere berggebieden) zal de bloei 2 tot 3 weken later plaatsvinden.
- In zone 5 (Midden-Europa, Scandinavië) zal de bloei 3 tot 5 weken later plaatsvinden.