Doperwt Oasis

De erwt 'Oasis' (Pisum sativum in het Latijn) is een volseizoen ras dat zeer productief is en peulen geeft die per twee groeien en 8 tot 9 zaden bevatten. Het is een erwt van uitstekende smaakkwaliteit, resistent tegen valse meeldauw, die bekroond is door het prestigieuze Royal Horticultural Society. Je zaait hem van maart tot juni voor een oogst van juni tot september.

De erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie Fabaceae (voorheen Leguminosae) en heeft een zeer oude herkomst in het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Hij werd lange tijd gedroogd en gekneusd gegeten voordat hij werd gekookt; de consumptie ervan in verse vorm is vrij recent.

Er zijn zeer veel rassen erwten: dwerg- of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde zaden. Ze worden gekookt nadat ze zijn gedopt, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen sugarsnaps (met platte, knapperige peulen) en peultjes worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een struktuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is dan wel gemakkelijk. Dwerg- of halfhoge erwten hebben genoeg aan wat vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen, waardoor het plaatsen van stokken optioneel is.

Erwten met gladde zaden zijn bestand tegen de kou in het voorjaar. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld heel vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaai in het late voorjaar en de vroege zomer gebruik je rassen met gerimpelde zaden, die zoeter van smaak zijn, beter tegen hitte kunnen en een langere oogstperiode geven.

De erwt is een zeer gewaardeerde groente in het voorjaar, maar door verstandig rassenkeuze kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw gegeten worden, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraaten, hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat maar vreest extreme weersomstandigheden zoals grote hitte, vorst, gebrek aan en teveel water, wat hem verzwakt en vatbaar maakt voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras worden erwten tussen tweeëneenhalf en vier maanden na het zaaien geoogst. De pluk moet regelmatig gebeuren en plaatsvinden wanneer je, door met de vinger te drukken, voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging hard te worden als ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze kunnen perfect worden ingevroren na een kort blancheren in kokend water.

De tuiniers tip: erwten hebben, zoals alle Fabaceae, de eigenschap om atmosferische stikstof in de bodem vast te leggen; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstoftoevoer is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de planten die daarna worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.