De oleander behoort tot de familie van de Apocynaceae (Hondskruidenfamilie). Het is de enige soort binnen het geslacht Nerium. De belangrijkste botanische synoniemen voor deze soort zijn Nerium indicum, Nerium latifolium, Nerium lauriforme en Oleander indica. Zijn natuurlijke verspreidingsgebied strekt zich uit van het Middellandse Zeegebied (Portugal, Spanje, Zuid-Frankrijk, Italië, de Balkan, Noord-Afrika) tot aan het Midden-Oosten, Iran, Pakistan, de uitlopers van de Himalaya en Myanmar. Daar groeit hij in droge rivierbeddingen, wadi's en alluviale valleien, vaak in de buurt van water, maar bestand tegen lange droogteperiodes.
De cultivar ‘Isle of Capri’ is een tuinselectie die rond 1963 werd geïntroduceerd door de Californische kwekerij Monrovia Nursery; sommige auteurs zijn van mening dat het een kloon is die ook bekend staat als ‘I. Lovenberg’. Hij staat bekend als een van de meest betrouwbare gele oleanders met enkele bloemen. De heester heeft een opgaande, bossige groeiwijze met meerdere grijsachtige stammen vanaf de basis. Volgroeit bereikt hij een omvang van 2,5 tot 3,5 m hoog en 2 tot 3 m breed in de volle grond, iets minder in een kuip. De groei is vrij snel in een warm klimaat. Het groenblijvende blad bestaat uit smalle, lancetvormige, leerachtige, donkergroene bladeren van 10 tot 15 cm lang en 1 tot 2 cm breed, die paarsgewijs of met drieën rond de stengels staan. De bloei piekt van juni tot augustus en houdt aan tot in september-oktober in een mediterraan klimaat. De bloeiwijzen zijn grote eindstandige schermen; elke bloem, met een diameter van 3 tot 4 cm en vijf licht gedraaide bloemblaadjes, vormt een ster in een ivoor- tot crèmegele kleur, met een dieper geel hart dat meer of minder roodachtig gestreept is op de bloembuis. Net als bij de typesoort zijn de vruchten zeer smalle, langwerpige peulen, die met tweeën voorkomen en opensplijten om talrijke gevederde zaden vrij te geven. Deze cultivar is winterhard tot -6/-7°C als hij volwassen is en in de volle grond staat: exemplaren in een kuip zijn gevoeliger voor vorst.
Het is goed om te weten dat de oleander, al afgebeeld op Romeinse fresco's in Pompeï, sinds de oudheid de mediterrane landschappen siert, maar ook berucht is om zijn toxiciteit: alle delen van de plant bevatten cardioactieve glycosiden, die dodelijk zijn bij inname.
In de tuin, in een gunstig klimaat, komt ‘Isle of Capri’ volledig tot zijn recht op een zeer zonnige, warme plek, beschut tegen koude wind, met name in kustgebieden. Elders kun je hem het beste kweken in een grote pot, om vorstvrij te overwinteren in een veranda, koude kas of een lichte, onverwarmde ruimte. Op een terras of bij een eethoek vervoert zijn evocatieve naam je naar de met licht doordrenkte tuinen van de Middellandse Zee. Zijn crèmegele bloei combineert mooi met zalmroze, rode en witte tinten van andere oleanders. In een bloeiende haag kun je hem mengen met winterhardere variëteiten zoals ‘Papa Gambetta’ met diep zalmroze bloemen, de zeer rijkbloeiende ‘Provence’ met grote, geurige gevulde bloemen, de intense rode ‘Jannoch’ en een witte oleander (Nerium oleander Wit).
