Acacia iteaphylla - Mimosa

De Acacia iteaphylla, ook wel Wilgbladige mimosa genoemd, is een Australische soort die nog niet veel wordt geteeld, maar interessant is vanwege zijn compacte formaat, zijn lage eisen aan de bodem en zijn overvloedige, licht citroengele en heerlijk geurende bloei, die zich afhankelijk van de regio kan uitstrekken van het najaar tot in de winter. Weinig winterhard maar perfect bestand tegen droogte, dicht en goed vertakt, is het een uitstekende kandidaat om inkijk af te schermen of een haag te verrijken in een kusttuin. Op andere plekken dan in een mild klimaat, kweek je hem in een grote kuip die je in de winter op een lichte, vorstvrije plek binnen zet.

Mimosa's moeten niet worden verward met de boom die wij acacia noemen, die tot het botanische geslacht Robinia behoort. Ze behoren tot de familie van de fabaceae, net als luzerne en lupinen. De Acacia iteaphylla is afkomstig uit Australië. Het is een struik die zich aanpast aan arme, ondiepe, zelfs kalkhoudende grond en ook wat meer kleiige grond verdraagt, mits deze niet doorweekt is. De winterhardheid van een volwassen exemplaar wordt geschat op -8°C kortstondig, in droge grond. Zeewind wordt verdragen, op de tweede rij.

Deze Wilgbladige mimosa heeft een dichte, bossige, wat warrige groeiwijze, met licht overhangende twijgen. Hij bereikt ongeveer 3 m hoogte bij een breedte van 2,50 tot 3 m. Zijn groei is snel. De schors is glad, bruinachtig tot roodachtig van kleur. De bloei strekt zich uit van oktober tot februari aan de Franse Rivièra; afhankelijk van het klimaat kan deze verschoven of korter zijn. Hij bloeit al op jonge exemplaren van 3-4 jaar oud. Het zijn genereuze trosvormige bloeiwijzen, racemen genaamd, die in de bladoksel ontstaan. Ze bestaan uit talrijke kleine pompons, glomerules genaamd, in een bleek citroengele kleur, met geuren van vanille en jasmijn. De bloemknop wordt beschermd door fijne bruine schubben. Na bestuiving ontstaan afgeplatte peulen, met een blauwgroene kleur, die verschillende kleine zaden bevatten.

Zijn blad, het hele jaar door groenblijvend, bestaat uit kleine smalle bladeren, phyllodes genaamd, ovaal-lancetvormig tot lineair van vorm, 5 tot 14 cm lang en 0,4 tot 0,8 cm breed. Ze zijn leerachtig en hebben een groen-blauwachtige kleur die in de zomer onder invloed van hitte en droogte meer zilvergrijs wordt.

De Acacia iteaphylla kan, wanneer hij in de vollegrond wordt geplant, als haag worden geplaatst, of in een heesterborder. In een gunstig klimaat wordt hij vaak gebruikt om een elegante groenscherm te creëren, alleen of samen met bijvoorbeeld Grevillea of oléarias. Je kunt hem combineren met andere vorstgevoelige struiken met een exotisch uiterlijk, zoals de Caesalpinia gilliesii, de Sesbania punicea, de escallonia's of Callistemon's. Om zijn najaars- tot winterbloei te begeleiden, kun je hem combineren met de Teucrium fruticans 'Azureum' en met Miscanthus Purple Fall, die prachtig zijn in het late seizoen. Hij past zich goed aan de teelt in pot aan in heel Nederland, door hem in de winter te beschermen tegen vorst in een kas of een weinig verwarmde serre.