Aardappelen om te stomen

Welke aardappelen zijn geschikt om te stomen?

Niets is eenvoudiger dan een gestoomde aardappel! Naturel, alleen verrijkt met een klein klontje boter en enkele kristallen zoutbloem, is hij heerlijk. Anderen eten ze liever met een saus. Gestoomde aardappelen zijn ook een uitstekende begeleider van vlees en vis, Provençaalse ratatouille, zuurkool… en natuurlijk de onmisbare raclette.

Maar niet elke aardappel is geschikt om te stomen! Voor een geslaagde bereiding, eenvoudig, maar rijk aan vitamines en arm aan calorieën, heb je aardappelen nodig met stevig vruchtvlees dat toch zacht blijft, goed in vorm blijft tijdens het koken en niet zwart wordt.

Wat het stomen betreft: dit is ongetwijfeld de bereidingswijze waarbij de echte smaak van aardappelen het best tot zijn recht komt, zonder kunstgrepen, puur natuur.

'Amandine', een zeer langwerpige aardappel

De Amandine is een tamelijk vroege aardappel die 80 tot 90 dagen na het planten wordt geoogst, en al 70 dagen na het zaaien als primeuraardappel kan worden gegeten. De aardappel is daarom niet lang houdbaar en moet kort na de oogst worden gegeten.

Deze aardappel heeft een gele schil en lichtgeel vruchtvlees en is herkenbaar aan zijn regelmatige, langwerpig ovale vorm. Hij blijft uitstekend stevig tijdens het koken en verkleurt absoluut niet.

De Amandine

Deze aardappelvariëteit van Franse oorsprong, ontstaan uit de kruising van ‘Mariana’ en ‘Charlotte’, staat sinds 1994 in de rassenlijst. Deze variëteit is redelijk productief, maar brengt relatief weinig grote knollen voort. Ze staat bekend om haar mooie presentatie en goede smaak, dankzij het zeer fijne en smeltende vruchtvlees.

Het enige nadeel is haar betrekkelijke gevoeligheid voor valse meeldauw, virussen en kieming.

De 'Ratte', een aardappel met uitstekende smaak

De ‘Ratte’ is een aardappel van klein formaat, langwerpig en zelfs niervormig, met een vrij regelmatige vorm. De schil en het vruchtvlees zijn geel. Het is een aardappelras dat bekendstaat om zijn halfvroege oogst, want de aardappelen kunnen al 75 tot 80 dagen na het planten worden geoogst voor consumptie als primeur, en tot 110 dagen na het planten. Deze aardappel is niet geschikt om in de winter te bewaren.

De Ratte

Je eet hem dus het best snel. Dat is ook de beste manier om te genieten van het fijne en stevige, smeltende vruchtvlees met een uitstekende smaak. De aardappel wordt dan ook zeer gewaardeerd door gastronomische tuiniers, die hem ook gebakken in de pan kunnen eten.

De kwaliteiten van deze aardappel, die sinds 1935 in de rassenlijst staat, compenseren ruimschoots zijn lagere productiviteit en het kleine aandeel aardappelen van groot formaat. De ‘Ratte’ levert geen uitzonderlijke opbrengst, kan gevoelig zijn voor valse meeldauw, maar wat is hij lekker!

'Belle de Fontenay', een zeer vroege aardappel

De ‘Belle de Fontenay’ is een zeer oud Frans ras dat sinds 1935 in de rassenlijst staat. Toch heeft het nog steeds zijn liefhebbers onder tuiniers die op zoek zijn naar zeer vroege aardappelen met een uitstekende smaak. De ‘Belle de Fontenay’ heeft beide kwaliteiten: als primeuraardappel kan hij 70 dagen na het planten worden geoogst, en tot 80 à 90 dagen na het poten.

Deze knolvormige aardappelen hebben een gele schil en lichtgele tot donkergele vleeskleur, met zeer ondiepe ogen. Ze zijn uitstekend kookvast en verkleuren niet.

De Belle de Fontenay

In de tuin is dit een tamelijk weinig productief ras met een zeer klein aandeel grote knollen. Bovendien kan het gevoelig zijn voor bepaalde ziekten, zoals valse meeldauw, bladrolziekte en sommige virussen.

De 'Chérie', de schoonheid met rode schil en geel vruchtvlees

De ‘Chérie’ is een Frans ras, dat door Germicopa is ontwikkeld en sinds 1997 in de Franse rassenlijst staat. De verwantschap met de ‘Roseval’ verklaart de rode, gladde schil met ondiepe ogen. Het vruchtvlees is lichtgeel. Deze langwerpig ovale aardappel is halfvroeg tot vroeg en kan 70 tot 110 dagen na het planten worden geoogst. De aardappel is goed bewaarbaar.

De Chérie

De ‘Chérie’ is zeer goed kookvast en heeft een zeer goede opbrengst, maar vormt vooral uniforme knollen van klein formaat. Dit ras kan gevoelig zijn voor valse meeldauw op het blad.

De 'Pompadour', een aardappel vol charme

De ‘Pompadour’ is een halflate variëteit, die 120 dagen na het planten wordt geoogst. De aardappel kan daarom zeer goed de winter door worden bewaard op een donkere en geventileerde plaats. Hoewel deze variëteit het resultaat is van een kruising met de ‘Roseval’, heeft ze geen rode schil. De schil is namelijk geel, net als het vruchtvlees. De knollen hebben een langwerpige ovale vorm met vrij oppervlakkige ogen.

De Pompadour

Het is een zeer groeikrachtige variëteit die veel knollen produceert van gemiddelde grootte, met een zeer goede smaak. Deze aardappel is daarentegen gevoelig voor valse meeldauw, gewone schurft en bladrolziekte.

De 'Franceline', een variëteit met lange, rode knollen

Deze Franse aardappel, ontstaan uit de kruising van ‘Nicola’ en ‘Arka’, staat sinds 1993 in de rassenlijst. Met haar lichtrode schil zou ze kunnen worden verward met de Roseval, maar ze verschilt daarvan door haar minder late rijpheid. ‘Franceline’ is namelijk een halvvroege variëteit die 110 dagen na het planten wordt geoogst. De knollen zijn zeer langwerpig, met geel vruchtvlees en ondiepe ogen.

De Franceline

Deze variëteit is culinair van zeer goede kwaliteit en blijft goed stevig tijdens het koken en heeft een goede opbrengst, met een gemiddeld aandeel grote knollen. Ze is relatief resistent tegen de meeste ziekten.